Eind maart ben ik met een fotomaatje naar de Valk Roofvogels in Lunteren geweest. Zoals altijd was het weer een gezellige dag en we hebben het droog gehouden, wat zeker aangenaam is. Het licht veranderde echter continu en er stonden soms behoorlijk flinke rukwinden. Dat maakte het niet alleen voor ons lastig om te fotograferen, maar ook voor de vogels om te vliegen. Deze vogels houden namelijk niet zo van wind, iets wat ik overigens goed kan begrijpen, want ik ben er zelf ook geen fan van.
Dit was voor mij de tweede keer dat ik de Valk Roofvogels bezocht. De eerste keer was ik echt onder de indruk van deze vogels en dat was voor mij ook een reden om terug te gaan. Hoewel ik tegenwoordig graag vogels fotografeer, heb ik ook nog steeds een zekere angst voor deze dieren. Dit keer wist ik beter wat ik kon verwachten. Ik had gevraagd om de sneeuwuil en mijn fotomaatje om de zwarte wouw, en beide wensen hebben we gekregen. Toch was ik ook erg onder de indruk van de sperweruil.
Tijdens de pauze keek ik wat rond in de omgeving en zag ik hoe deze vogels leven. Dat vond ik best schokkend, omdat ze in mijn ogen in relatief kleine kooien verblijven. Tijdens een sessie mogen ze een kwartier tot een half uur vliegen en krijgen ze daar wat te eten voor. Dat voelde voor mij ergens toch niet goed, omdat wij er uiteindelijk mooie foto’s aan overhouden. Dit heeft helemaal niets met wildlife fotografie te maken en zet je aan het denken of je dit wel zou willen doen. Ondanks dat ben ik wel met een leuke serie foto’s thuisgekomen, maar om die reden zullen ze niet in mijn gallery of projecten verschijnen.
Leave a reply