• Fotografie
  • Hoe is het nu met ons, na het overlijden van Diva

    Het is precies een week geleden dat onze Diva is heengegaan. Natuurlijk is het voor ons een groot gemis, alleen gaat het leven ook verder. Naast dat je blogartikelen ziet verschijnen die over Diva gaan, kan ik me voorstellen dat je ook afvraagt hoe het nu gaat met ons gaat en hoe onze andere hond Matsi op dit verlies reageert. In deze blogpost vertel ik je hoe het met ons gaat en hoe wij het verlies van onze Diva verwerken.

    Natuurlijk zijn wij nog steeds erg verdrietig, missen we haar enorm en vinden het vooral erg stil in huis. We merken vooral bij de dagelijkse bezigheden, dat zij niet meer in ons midden is. Hier moeten wij zeker aan wennen, wat in verloop van tijd minder zal worden.

    Voor mijn gevoel is niet één van mijn honden overleden, maar eén van mijn kinderen. Zeker omdat ik geen kinderen meer kan krijgen en daardoor zijn onze honden, ook onze kinderen. Dit klinkt misschien vreemd omdat als je geen huisdieren gehad heb, maar wel zelf kinderen heb. Is dit misschien heel moeilijk om dit te kunnen voorstellen, wat ik zeker heel goed begrijpen kan.

    Aan Matsi merken we zeker dat hij haar mist, dit door naar te zoeken, Ligt heel vaakt tegen haar favoriete speeltje, piept hij regelmatig en doet hij zelfs ineens de dingen Diva deed. Dit hebben we hem nooit eerder heb zien doen, dus op zijn eigen manier mag hij ook zijn verdriet om onze Diva hebben. Wij geven hem hier alle ruimte in die hij nodig heeft, mits hij natuurlijk wel aan de regels houdt.

    Je zult zeker merken dat er op mijn blog ook nog artikelen over Diva zullen gaan verschijnen. Dit is voor mij een manier, om het verdriet die ik om haar heb een plek te geven en vind ik het erg fijn om op deze manier nog met haar bezig te zijn. Zo heb ik dan toch het gevoel, dat ze nog in mijn leven is en geeft mij dit juist troostend gevoel.

    Het leven gaat verder

    Hoe hard het ook is, het leven gaat verder en pakken de draad weer langzaam op. Marcel die is al vanaf afgelopen woensdag aan het werk gegaan, lopen we met onze Matsi en gaat het huishouden ook gewoon door. Ondanks dat we ons verdriet nog om haar hebben, pakken we langzaam weer de dingen op, die we ook zouden doen als onze Diva nog wel in ons midden geweest zou zijn.

    Een rouwverwerking van je dierbare kost gewoon tijd. Hierin maakt het niks uit als het om je huisdier gaat of een persoon waar je veel om geeft. Wij nemen dan ook de tijd die we nodig hebben, om ons verdriet van onze hond te verwerken die wij nodig zijn. Alleen dat betekend niet dat je leven stil blijft staan en mag je zeker van de kleine dingen in het leven genieten. Iets wat zij ook zeker gewild zou hebben en zal ze voor altijd in ons hart blijven bestaan.

    Steunbetuigingen

    Natuurlijk hebben we op onze eigen Facebook ontzettend veel lieve berichten gehad, nadat wij bekend hadden gemaakt dat onze Diva was overleden. Zelfs een hele mooie kaart van Marcel zijn collega’s gehad, wat we echt super lief vonden dat ze dit hebben gedaan. Niet alleen de mensen die in mijn omgeving zitten, maar ook de mensen die via mijn blog en social media kanalen hebben gereageerd op het verlies van onze Diva en hun steunbetuigingen naar ons gegeven. Dit doet ons echt ontzettend goed, dat er mensen zijn die oprecht met ons meeleven en hier ben ik ook echt dankbaar voor.

    Liefs,

    Quirina

    Quirina

    Hey hallo, ik ben Quirina en woon samen met mijn man Marcel en onze hond Matsi in Emmen. Mijn grootste passie is fotograferen en doe ik vooral de dingen die ik erg leuk vind.

    Op deze blog lees je over de dingen die ik beleef, deel ik mijn passie voor fotografie, reizen en een klein beetje lifestyle. Hiermee hoop ik je te inspireren om je eigen dromen waar te maken en vooral jezelf te blijven in deze maatschappij.

    Find me on: Web | Twitter | Facebook

    Share:

    14 Reacties

    1. Xarifa
      15 februari 2018 / 10:08

      Ik hoor van meer mensen dat ze niet een van hun honden zijn kwijtgeraakt, maar een van hun kinderen. Sterkte de komende tijd!

    2. 15 februari 2018 / 10:40

      Goed om te horen dat jullie de draad weer een beetje oppakken. Hoewel het gemis natuurlijk nog wel een tijdje zal nadreunen.

    3. 15 februari 2018 / 11:46

      Ik vond het ook heel erg moeilijk toen mijn maatje is overleden. Denk er na 3 jaar ook nog echt wel eens aan. Ik begrijp je gevoel. Sterkte de komende tijd.

    4. Robin
      15 februari 2018 / 12:44

      Fijn dat jullie de draad weer oppakken! Gemis blijf je altijd houden, denk ik. Sterkte.

    5. 15 februari 2018 / 12:54

      Vele mensen zien dieren als hun kind, daar is niks geks aan. Je bent toch veel samen

    6. Myfabulouscurves
      15 februari 2018 / 23:23

      Heel veel sterkte.! Jullie hebben elkaar en jullie zullen elkaar zeker steunen.

    7. 16 februari 2018 / 09:38

      Ik kan me voorstellen dat dit verlies erg ingrijpend is. En wie er niet over wil lezen hoeft dan dan ook niet te doen toch?

    8. 17 februari 2018 / 20:17

      Ik wens je heel veel sterkte toe. Een verlies verwerken is nooit gemakkelijk, dus neem er alle tijd voor dat je nodig hebt.

      Liefs xx

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    YouTube

    Vanaf 1 januari, ga ik de 365 dagen foto challenge doen. Hoe het mij zal vergaan? Dat kan je zien in mijn wekelijkse vlog en natuurlijk geef ik je ook een kijkje in mijn leven.

    Kijk je gezellig mee? Hier vind je de link naar mijn kanaal. Hopelijk tot snel!

    Laatste video