• Fotografie
  • Mijn passie voor fotografie

    Dat ik een passie voor fotografie heb, dat zal je waarschijnlijk niet ontgaan zijn. Alleen heb ik er nog nooit iets over verteld, zoals hoe de passie bij mij ontstaan is. Tot vandaag dan en zal ik je in deze blogpost vertellen hoe die bij mij is ontstaan.

    Mijn passie voor fotografie is eigenlijk al ontstaan bij mijn vader, hij had namelijk ook een passie voor fotografie. Als kind ging ik dan met hem mee en zag ik hoe hij aan het fotograferen was. Dit deed hij voornamelijk op straat, want straatfotografie was voor hem het enige onderwerp die hem boeide. Deze ontwikkelde hij dan weer in zijn doka kamer, wat ik eigenlijk heel fascinerend vond.

    Zelf ben ik een beetje begonnen met fotograferen toen ik een jaar of 20 was. Toen kocht ik mijn eerste analoge spiegelreflex camera en wat was ik trots dat ik die had. Een Minolta dat nog met fotorolletjes ging, die ik vervolgens liet ontwikkelen bij een fotozaak. Wanneer de fotorolletjes ontwikkeld waren, was ik ook meteen weer in de winkel te vinden om te zien hoe de foto’s geworden waren. Zo begon mijn liefde voor fotografie langzaam te groeien. Wat eigenlijk voornamelijk uit kiekjes die ik maakte van mijn familie en honden, dingen die ik beleefde en reizen die ik gemaakt had.

    Eigenlijk wilde ik gewoon mijn leven met de dingen die ik gezien had vastleggen op een foto. Alleen naarmate ik ouder werd, wilde ik mooiere foto’s hebben die ik gemaakt had. Van de reizen die ik gemaakt had, tot aan de uitstapjes die ik met mijn familie maakten. Foto’s die er net zo uitzagen, wat je in ziet tijdschriften en boeken zag staan.

    Dit doe je dus niet door te fotograferen in de automatische stand, want op dat moment beslist dus je camera hoe je foto eruit komt te zien. Natuurlijk heb je wel een klein beetje invloed op je foto’s. want tegenwoordig kunnen we allemaal onze foto’s bewerken. Alleen was ik hiermee nog steeds niet tevreden en wilde ik zelf invloed hebben over hoe mijn foto’s eruit komt te zien.

    Toch kende ik ook een keerpunt in mijn leven dat ik niet meer wilde fotograferen. Op dat moment ging het minder met mij en zeker na het overlijden van mijn vader, was de camera niet vaak meer bij mij te vinden. De passie om alle mooie dingen van het leven vast te leggen, had ik niet meer en zag je mij alleen nog maar met een camera als ik iets bijzonders had.

    De bijzondere dingen ware voor mij dan als ik op vakantie ging, soms mijn familie bezocht of ergens een dagje naar toe ging. Iets wat je ook met een mobiel tegenwoordig kan doen en had ik alleen nog maar een pocket camera. Harry was eigenlijk het enige nog, die ik regelmatig op de foto kwam en hiervoor nam ik mijn camera wel mee om deze foto’s wel vast te leggen.

    Enkele jaren later begon het toch bij mij te kriebelen, om weer mooiere foto’s van mijn leven te maken. Je kan eigenlijk wel zeggen als ik gelukkig in het leven staat, dan wil ik dat ook zeker vastleggen. Waardoor ik weer een spiegelreflexcamera wilde hebben, alleen had ik helaas hier geen groot budget voor. Gelukkig heb je tegenwoordig deze camera’s in allerlei verschillende prijsklasse en ben ik op een Canon 100D uitgekomen. Een fijne camera waar ik mijzelf mee kon ontwikkelen en nu 3 jaar later nog steeds mee fotografeert.

    Toch is mijn passie voor fotografie meer geworden, dan alleen foto’s van mijn leven te maken of de reizen en uitstapjes die ik met mijn man, honden en/of familie maakt. Het is voor mij ook een manier om ontspanning te vinden en mag ik ook tegenwoordig graag met mijn camera op pad gaan. Voor mij is het dan ook een manier om eventjes niet met de dagelijkse dingen in leven bezig te zijn en mijn hoofd hiermee leeg te maken.

    Een goedkope hobby is het niet, maar wel een stuk betaalbaarder dan met een analoge camera. De kosten voor het ontwikkelen van een filmrolletje heb je niet meer, waardoor je ook gewoon veel meer foto’s maakt dan met een analoge camera. Een bijkomend voordeel is dat je veel sneller ontwikkeld, doordat je veel meer experimenteert met je camera.

    Daarnaast kan je ook je foto’s delen met andere op social media, diverse websites dat met fotografie te maken heeft of net als mij op je eigen blog. Zelf vind ik dat erg leuk om te doen en deel ik mijn foto’s naast mijn blog, via mijn social media kanalen en soms ook op Zoom.nl 

    Voor mij is fotografie een passie en dat zal eigenlijk altijd wel zo blijven. Dit omdat ik graag de dingen wil fotograferen die ik wil en niet omdat het moet. Zit ik inmiddels bij een fotografie groep, waar ik enorm veel naar mijn zin heb en ook veel leert. Je kan wel zeggen dat ik dat betreft echt een hobby fotograaf ben, ook al zie ik mijzelf totaal niet als een fotograaf.

    Liefs,

    Quirina

    Quirina

    Hey hallo, ik ben Quirina en woon samen met mijn man Marcel en onze hond Matsi in Emmen. Mijn grootste passie is fotograferen en doe ik vooral de dingen die ik erg leuk vind.

    Op deze blog lees je over de dingen die ik beleef, deel ik mijn passie voor fotografie, reizen en een klein beetje lifestyle. Hiermee hoop ik je te inspireren om je eigen dromen waar te maken en vooral jezelf te blijven in deze maatschappij.

    Find me on: Web | Twitter | Facebook

    Share:

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    YouTube

    Vanaf 1 januari, ga ik de 365 dagen foto challenge doen. Hoe het mij zal vergaan? Dat kan je zien in mijn wekelijkse vlog en natuurlijk geef ik je ook een kijkje in mijn leven.

    Kijk je gezellig mee? Hier vind je de link naar mijn kanaal. Hopelijk tot snel!

    Laatste video