• Fotografie challenge
  • Fotografie challenge
  • Nicky mijn eerste hond

    Mijn eerste hond was Nicky, die ik heb gekregen toen ik 18 jaar was. Heb ik mooie momenten met hem mogen beleven en zit hij nog steeds in mijn hart.

    Voor mij was Nicky echt een geweldige hond, mijn eerste maatje en deden we bijna alles samen. Hij is op 5 jarige leeftijd bij mij gekomen, maar het schijnt dat hij als pup een echte ondeugd geweest te zijn. Helaas heb ik weinig digitale foto’s van hem, omdat wij in die tijd dat nog niet hadden. (OMG, ik wordt echt ouder!)

    Kortom het was echt een geweldige hond, zeker als je bedenkt dat ik totaal geen hondenervaring had, Hij luisterde goed en het enige moment dat hij ondeugend was als ik de koffiemelk op tafel liet staan. Als ik in huis aanwezig was, dan deed hij er niks mee. Alleen als ik weg ging dan kon ik er op rekenen dat de verpakking in kleine stukjes op de grond lag. Tja, schijnbaar was hij gek op koffiemelk.

    Samen met Nicky in Teckelenburg in 1999

    Nicky was met kinderen echt fantastisch, een echte kindervriend en mocht hij ook graag met kinderen spelen. Hij was denk ik de meest bekende hond, in de buurt waar ik op dat moment woonde. Hij liet door kinderen echt alles toe, deed overal aan mee en soms haalde de buurtkinderen hem gewoon op. Je zou haast zeggen dat het eerder een kind was, dan een hond. Toch heb ik dit altijd onder mij toezicht toegestaan, omdat ik zoiets had als jij er gelukkig van wordt dan vind ik het prima.

    Toch zat er ook een andere kant in hem, hij was ook een echte waakhond, die erg trouw aan mij was. Zo erg waaks, dat hij zelfs mijn heeft gewaarschuwd toen er bij mijn buren werd ingebroken. Op dat moment had ik het niet door, maar hij was met geen mogelijkheid rustig te krijgen. Hij wilde perse naar de achtertuin, dus besloot ik toch maar is een kijkje te nemen.

    Op het moment dat ik de deur opendeed, vloog hij de tuin in en ging er meteen op af. Al snel kwam ik er achter dat er bij de buren werd ingebroken, was ik bang dat ze Nicky iets gingen aandoen en heb ik ook meteen de politie gealarmeerd. Die was gelukkig snel ter plaatsen en konden ze hem meteen meenemen. Dat was ook niet zo heel erg moeilijk, want Nicky had hem goed vast en liet hem ook niet meer los.

    Waarom hij dat deed, dat weet ik nog steeds niet. Alleen heb ik het vermoeden dat ze eerst bij mij thuis wilde proberen om te inbreken, waar Nicky ook op gereageerd heeft. Mij buurman was er wel blij mee, zeker omdat hij op dat moment niet thuis was en konden ze eigenlijk zijn hele woning leeg halen.

    Nicky heeft dan ook van hem als beloning een enorme bot gekregen, met een bos bloemen dat hij aan mij had gegeven als dank dat er niks uit huis was gehaald. Dit vond ik wel heel erg attent van hem, omdat hij dat in mijn ogen niet hoefde te doen. Ik was eigenlijk allang blij dat Nicky niks was overkomen.

    Inmiddels leeft Nicky allang niet meer, alleen denk ik regelmatig aan hem en de fijne herinneringen die ik samen met hem gemaakt heb. Voor mij blijft Nicky mijn eerste trouwe viervoeter, die voor altijd in mijn hart zit.

    Liefs,

    Quirina

    Quirina

    Hey hallo, ik ben Quirina en woon samen met mijn man Marcel en onze hond Matsi in Emmen. Mijn grootste passie is fotograferen en doe ik vooral de dingen die ik erg leuk vind.

    Op deze blog lees je over de dingen die ik beleef, deel ik mijn passie voor fotografie, reizen en een klein beetje lifestyle. Hiermee hoop ik je te inspireren om je eigen dromen waar te maken en vooral jezelf te blijven in deze maatschappij.

    Find me on: Web | Twitter | Facebook

    Share:

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    YouTube

    Vanaf 1 januari, ga ik de 365 dagen foto challenge doen. Hoe het mij zal vergaan? Dat kan je zien in mijn wekelijkse vlog en natuurlijk geef ik je ook een kijkje in mijn leven.

    Kijk je gezellig mee? Hier vind je de link naar mijn kanaal. Hopelijk tot snel!

    Laatste video