My day 7 | Bruiloft in Ketsch

Maandag 7 mei 2018

Na een geweldig weekend met mijn nichtje gehad te hebben, was het vandaag tijd om afscheid te nemen. Natuurlijk hebben we eerst samen een heerlijk rozijnenbol gegeten, voordat ik haar naar het station heb weggebracht.

Nadat ik Carolien weg heb gebracht, heb ik nog genoeg te doen. Dit omdat we woensdagavond zelf naar Ketsch vertrekken voor een bruiloft in Duitsland en zal ik daar ook voor de eerste keer een bruiloft gaan fotograferen.

Dinsdag 8 mei 2018

Natuurlijk wil ik er ook een beetje leuk uitzien op de bruiloft van Henry en Julia. Alleen om nu mijn haar voor één dag helemaal kort te knippen, als je heb besloten om je haar weer halflang te laten groeien. Dat vond ik net iets te ver gaan en heb ik besloten om mijn haar zelf te verven in een rode kleur van Syoss.  Ondanks ik er niet super handig ben om mijn haar zelf te verven, ben ik wel blij eindresultaat.

In de avond, moesten we Matsi naar het pension brengen. Natuurlijk ga ik hem missen en daarom wordt hij na het avondeten nog eventjes lekker geknuffeld, wat we eigenlijk iedere avond doen.

Bij het weggaan bij het hondenpension, zagen wij dat hij kon zien dat wij weggingen. Echt hartverscheurend om te zien en was ik eventjes bang dat hij over het hek zou klimmen om ons achterna te rennen. Ook al weten wij dat het maar voor een paar dagen is, het is toch je kereltje en voor ons gevoel ons kindje.

Woensdag 9 mei 2018

Marcel moest nog eerst werken en omdat wij met Henry (de bruidegom) meerijden naar Ketch, heb ik hem eerst naar zijn werk gebracht. Zo kon ik gelijk doorgaan om de laatste dingen te halen en hier hoort natuurlijk ook een kaartje bij voor het bruidspaar. Het kaartje had ik zo gevonden, want dit kaartje vond ik echt bij het bruidspaar passen.

Alleen vroeg een mevrouw naar mijn mening, voor een kaartje voor haar vriendin. Die vriendin had precies een jaar geleden haar man verloren en wou haar een klein gebaar geven om te laten weten dat ze er niet alleen voor stond. Ik vond dit zo’n lief gebaar, dat ik haar geholpen heb om hiervoor het juiste kaartje uit te zoeken. Hier was ze zo dankbaar voor en ben ik weer blij dat ik met een klein gebaar een onbekend persoon geholpen heb.

Om 14:30 was Henry bij mij, alleen omdat het pakketje nog niet was hebben wij nog eventjes gewacht. Deze zou tussen 11:00 en 15:00 uur komen, maar helaas waren ze niet op tijd en zijn wij iets na 15:00 uur vertrokken naar Henry zijn huis om zijn kinderen te halen en om 17:00 uur Marcel van zijn werk. Natuurlijk baalde ik ondertussen van het pakketje niet was aangekomen, omdat ik 2 broeken van had besteld voor de bruiloft. Gelukkig had ik wel een pantalon in de koffer gedaan, wat gelukkig ook bij mijn nieuwe blouse paste, alleen had ik liever gehad dat ik dit kon combineren met mijn nieuwe broek.

De reis duurde ongeveer 5 uurtjes en hebben gelukkig niet in de file gestaan, iets waar ik echt een hekel aan heb. De eerste 200 kilometer van de reis, zie je niet zo veel bijzonders, alleen daarna rij je echt in een mooie omgeving waarin je mooie landschappen ziet, dorpjes en kastelen ziet staan. Rond een uurtje of 10 kwamen we bij Julia aan, de bruid van de bruiloft waar ik voor het eerst kwam en wij verbleven. Van de buitenkant lijkt het huis niet echt groot, alleen daar vergis je echt in. Want als je binnen kwam, is het een stuk groter dan dat je vanaf de buitenkant kon zien. Nadat wij de koffers naar binnen hadden gebracht, stond er in de tuin een heerlijk hapje en een drankje voor ons klaar die Julia ondertussen voor ons had klaargezet, waar wij heerlijk van genoten hebben.

Donderdag 10 mei 2018

Als je bij een ander wakker wordt, is het altijd eventjes je draai vinden en ben je niet in je normale ochtendroutine, tenminste dat heb ik altijd. Die had ik die bij hun al vrij snel gevonden, kon ik rustig bijkomen met een kop koffie en heb ik mij daarna klaargemaakt voor de dag. Alleen toen ik beneden kwam stond daar een gedekte tafel, met verse broodjes van de bakker als ontbijt klaar. Iets wat ikzelf eigenlijk alleen zondags doe, beetje een zondagsgevoel op Hemelvaartsdag dus.

Na ons ontbijt heeft Marcel nog Henry en Julia geholpen met het verplaatsen van de spullen voor de opbouw voor het huwelijksfeest, waarbij ik helaas niet kon helpen door mijn knie problemen. Hier voelde ik mij wel een beetje schuldig om en had ik het gevoel dat ik er een beetje zat toe te kijken hoe andere hard aan het werk was.

Op een gegeven moment kwam Henry naar mij toe en vertelde waar hun het burgerlijk huwelijk plaats vond. Hier nam ik een kijkje, waar ik zeker mijn voordeel uit haal als één van de fotografen van hun huwelijk en eventueel hun trouwfoto’s konden maken. Samen met Marcel ben ik hier heen gelopen, natuurlijk meteen verkeerd gelopen en dat was ook geen straf. Want onderweg kwamen we langs de weg, deze gat in de bossen tegen waar je echt een mega mooi uitzicht en een glim van de een kanaal.

Nadat we eindelijk de brug hadden gevonden, kan ik echt zeggen dat dit echt een bijzondere mooie locatie is. Ook al was het bewolkt, ik zag het helemaal voor mij. Zonnetje, mooie blauwe heldere hemel en een bruidspaar op de brug en als het regent, dan sta je in ieder geval droog en als dan ook de regenboog mooi tevoorschijn komt is dat in mijn ogen een geweldig plaatje.

Dit was echt een hele mooie omgeving, beetje jammer alleen dat ik mijn pocketcamera waarmee ik ook vlog bij mij had. Hier heb ik dan ook de foto’s mee gemaakt, maar in de middag had ik inmiddels mijn camera wel bij mij zodat ik foto’s van de opbouw waar het feestlocatie wordt gehouden gemaakt kon vastleggen voor het bruidspaar.

In de avond zijn we bij de ouders van Julia wezen eten, die echt voor de hele groep die van ver komen gekookt heeft en natuurlijk waren hier ook een paar vrienden van hun bij. Zo leer je elkaar een beetje kennen, in een gemoedelijke en huiselijk sfeer, wat ik persoonlijk heel erg fijn vond.

Vrijdag 11 mei 2018

De grote dag van Henry en Julia is aangebroken, alleen vraag ik mij ondertussen wel een beetje af wie er nu zenuwachtiger is. Het bruidspaar, die redelijk relax lijken te zijn of ik die voor het eerst een bruiloft fotografeert en bang ben dat de foto’s totaal niet gaan lukken. Dit omdat ik hier geen ervaring in heb, weinig met portret fotografie doe en voor hun het heel erg belangrijk is. Gelukkig is er ook een ervaren fotografe die dit vaker heeft gedaan, wat mij ook weer een gerust gevoel geeft. Zeker gezien de problemen die ik met mijn knie heb, ben ik zelf niet geheel overtuigd dat dit goed zal lukken en zelf 100% tevreden over ben.

Naast dat ik één van de fotografen ben, ben ik ook net als mijn man één van de uitgenodigde gasten van hun bruiloft. Heb ik genoten van de mooie plechtigheid die ze bij de brug hadden en het kerkelijk huwelijk waar ik echt maar een kwart van begreep. Dit natuurlijk omdat het een Duitse bruiloft is en in Duitsland plaatsvind. Veel anders is het niet dan in Nederland, wat mij dan wel opviel is dat het kerkelijk huwelijk in de katholieke kerk veel korter duurt en wat luchtiger vond overkomen. Wat ik zelf mooier vind, dan de hele heisa wat ik tot nu toe heb meegemaakt in de Nederlandse katholieke kerken.

Waar ik nog het meest verbaasd over was, was de hoeveelheid taarten ze hadden. Ik geloof dat er minstens 25 taarten waren, het zou mij ook niet verbazen als er nog veel meer waren. Het leek wel een Duitse taartenshop, alleen is het wel typisch Duitse gewoonte om zoveel taarten te hebben op je bruiloft. Wat ook een eer en erg mooi is natuurlijk om dat te mogen meemaken.

De diner bestond uit een zeer uitgebreide grillbuffet, wat echt lekker was, vooral de rosbief en gevulde champignons die ze waren zo lekker!! Alleen alles bij elkaar was wel een beetje heel erg veel, eerst een hapje en een drankje, taart wat ik heb overgeslagen en dan zo’n heerlijke grillbuffet. Ook het feest was fantastisch, wij hebben het tot 03:00 volgehouden, daarna konden we echt niet meer. Het bruidspaar heeft zeker nog eventjes door gefeest en hoop ik dat ze terug kijken op een onvergetelijke dag, nog beter één van de mooiste dagen van hun leven.

Zaterdag 12 mei 2018

Om 07:00 was ik alweer wakker, een zeer kort nachtje kan je wel zeggen. Toch ben ik nog 2 uurtjes in bed blijven liggen, omdat ik niemand wakker wilde maken. Alleen had ik op een gegeven moment echt wel zin in koffie, ben ik naar beneden gegaan en tot mijn verbazing was de koffieautomaat weg. Eerst dacht ik dat ze die hadden meegenomen naar het feest, maar al snel bleken de vrienden van Julia deze verstopt te hebben. Dus dan eerst maar een kopje thee, tot we de koffieapparaat weer gevonden hebben en eindelijk koffie konden drinken.

Ook was ik een beetje teleurgesteld in mijzelf, dit omdat het mij niet helemaal gelukt is om de gehele bruiloft te fotograferen doordat de knie echt te veel problemen gaf om dit nog te kunnen doen. Gelukkig wel terugkijkend op een geweldige mooie bruiloft, maar dan wel zo brak en eruit zien alsof er een trein over je heen is gereden.

Toch was er nog werk aan de winkel, hebben we hun zoveel mogelijk geholpen en moest ik ook nog achter ondergoed gaan. Dit omdat ik geen schoon ondergoed meer had voor zondag, dus zijn we uiteindelijk in Speyer uitgekomen om daar eventjes daar een C&A in te duiken, die veel leukere kleding heeft dan in de C&A in Emmen. Een leuk stadje, wat echt de moeite waard is om daar een keertje heen te gaan, wat wij ook zeker zullen gaan doen. Ook hebben we natuurlijk eventjes genoten om op een terrasje te genieten van een milkshake banaan en Marcel heeft een chocolade-ijs drankje genomen, die zeker goed smaakte met het warme weer.

Ook was het de verjaardag van Henry vandaag, die gevierd werd met een barbecue. Ik geloof dat echt iedereen brak was of hadden nog een dikke kater, ondanks dat was het wel erg gezellig. Ook ben ik nog eventjes samen met Marcel in de omgeving wezen fotograferen, iets wat je hier in de omgeving zeker goed kan doen en ook de volgende keer zeker zal gaan doen.

Wij hebben echt genoten van onze paar dagen in Duitsland, de bruiloft en vond ik de mensen in die omgeving erg vriendelijk. We gaan zeker nog een keertje terug, alleen dan zal ik ook zeker meer van de omgeving zien en fotograferen.

Liefs,

Quirina

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *