• Recepten
  • Mijn vader is niet mijn biologische vader.

    Als je erachter komt dat je vader, niet je biologische vader is. Dan stort je wereld zeker eventjes in, zeker als je dit op een zeer jonge leeftijd te weten bent gekomen. Dit doordat ik aan mijn ouders vroeg op 6 jarige leeftijd, waarom hun blank waren en ik een kleurtje had. Mijn vader zei op dat moment niet erg veel, mijn moeder die was daar heel duidelijk in en vertelde mij meteen dat het ook mijn vader niet is. Hier snapte ik eerst natuurlijk niet veel van, alleen dit werd door mijn moeder heel duidelijk gezegd en hier kon ik het eigenlijk ook mee doen.

    Dat moment kan ik mij zeker nog goed herinneren, mijn vader heb ik eigenlijk nog nooit zo stil gezien als dat moment en mijn reactie was er ook niet erg leuk. Want het enige wat ik op dat moment uit begreep was, dat ik niet naar mijn papa hoefde te luisteren omdat het mijn vader niet was. Ik keek toen ook naar mijn vader, zag ik een traan over mijn vaders gezicht lopen. Zelfs de zon die op dat moment door het gordijn schemerde zie ik nog steeds voor mij, als ik aan dat moment denk.

    Het was echt muisstil op dat moment en ik denk zelfs dat ik hiermee mijn vader het meest gekwetst heb door dit gezegd te hebben. Want voor hem was ik zijn dochter, hij heeft mij zijn achternaam gegeven, geboren zien worden en net als iedere vader zijn liefde aan mij gegeven, zoals iedere vader dat aan zijn kind zou doen. De rest van de avond was het stil, hoorde je alleen de televisie en heeft mijn vader net als iedere avond mij naar bed gebracht. Voordat we ons gebed begonnen, wou hij nog eventjes met mij praten over wat er deze avond gebeurd is. Want dit was het belangrijkste wat hij mij ooit te zeggen had en het pas zou begrijpen als ik volwassen zou zijn.

    Deze zin was al op dat moment abracadabra voor mij, maar ik had wel door dat ik goed moest luisteren wat hij mij te zeggen had. Hij vertelde mij, dat hij wist dat er een moment zou komen dat dit ging gebeuren. Niet dat het mij op deze manier verteld zou worden, wel dat hij mijn biologische vader niet was. Alleen dit veranderd zijn gevoel naar mij er niet door, omdat hij mij altijd als zijn echte dochter ziet. Dit veranderd niet doordat wij geen bloedverwanten zijn, omdat je net als je vrienden kunt kiezen wie je familie is en wie niet.

    Ook moest ik mijzelf nooit kwalijk nemen, dat ik hem zo gekwetst had en hier niks aan kon doen, omdat ik eigenlijk te jong was om dit te begrijpen. Mijn reactie op het nieuws over mijn vader, was erg normaal op deze leeftijd en dat hij mij nooit kwalijk zou nemen dat ik dit gezegd had. Het enige wat hij hoopte, was dat ik hem als mijn vader zou zien. Net als ik zijn dochter ben en alles er voor over heeft om mij lief te hebben en beschermen als dat nodig zou zijn. Na deze avond heb ik er eigenlijk nooit meer met mijn vader over gesproken wat er die avond was gebeurd, de woorden die hij mij die avond mee had gegeven heb ik de rest van mijn leven meegenomen en zal dit ook niet vergeten.

    In de pubertijd ben ik mij zeker gaan afvragen wie mij mijn biologische vader was, want het was een deel van mij die ik niet kende. Een deel die ik graag wilde leren kennen en mijn vragen zou beantwoorden op de vragen die ik had. Zoals hoe hij eruit zag? Wat voor persoon hij was? Hoe zijn leven eruit zag? Maar ook of hij van mijn bestaan af wist? en of hij mij zou accepteren als zijn dochter die hij nog niet kende? Dit en nog vele vragen die ik aan had, wilde ik graag antwoord op en besloot toen ook hem te gaan opzoeken.

    Het enige probleem was dat ik niet wist wie die man was en had het toen ook aan mijn moeder gevraagd. Natuurlijk heb ik het aan mijn moeder gevraagd, alleen die kwam iedere keer met een ander verhaal aan. Zelfs als ik het haar nu op dit moment zou vragen, zal ik wel een ander verhaal horen dan de andere verhalen die ik al gehoord heb. Hier werd ik zelf niet veel wijzer van en aan mijn vader die mij opgevoed had, wilde ik het niet vragen. Want die ene avond, kon ik mij nog steeds als de dag van gisteren herinneren. De traan die ik bij mijn vader zag, dat gevoel wilde ik hem nooit meer geven en durfde ik het daardoor ook niet aan hem te vragen.

    Toch kwam er één naam iedere keer naar voren, wat mijn moeder ook als tatoeage heeft op haar arm. Dit heeft mij laten besluiten om deze man te gaan zoeken, alleen wist ik niet hoe ik deze goede man moest vinden. In die tijd hadden we geen social media, die we tegenwoordig wel hebben en je kon moeilijk alle telefoonnummers gaan bellen, die in het telefoonboek vermeld staan met die achternaam. Uiteindelijk heb ik besloten om een advertentie in de krant te zetten, daar kwam één reactie op en dat was de zoon van de man die hopelijk mijn biologische vader was.

    Met de man die gereageerd had op mijn advertentie had ik afgesproken in Leiden bij zijn huis. Ik geloof dat ik nog nooit in mijn leven zo’n spannende afspraak met iemand heb gehad, als die dag met die man. Toen ik hem voor het eerst zag, was ik eigenlijk heel verbaasd dat hij blank was. Niet dat ik super bruin ben, maar wel getint en een blanke man verwachte ik eigenlijk niet. Meer een man met dezelfde huidskleur als mij of misschien zelfs wel donkerder dan mij.

    Hij was een jaar of 10 ouder dan mij, een gezin, vriendelijk en erg gastvrij met zijn vrouw. Zeker een gezellige middag gehad en foto’s van zijn vader gezien. Helaas was zijn vader overleden, dus moest ik het ook met de verhalen van hem doen over zijn vader. Hierdoor kreeg ik toch een gevoel dat er iets niet klopte, de verhalen die ik van mijn moeder kwamen en zijn verhaal over zijn vader was compleet het tegenovergestelde. Het enige wat overeenkwam was dat zijn vader en mijn moeder wel elkaar gekend hebben.

    Na die middag heb ik eerst is alles laten bezinken en zelfs nog een contact met hem gehad. Helaas zijn we elkaar wel uit het oog verloren, wat ik zeker jammer vind. Weet ik tot op de dag van vandaag niet of hij mijn halfbroer is en heb ik nog steeds mijn twijfels of zijn vader ook mijn biologische vader is.

    Het huwelijk van mijn ouders heeft niet lang meer stand gehouden en achteraf denk ik dat dit ook de bedoeling was geweest van mijn moeder. Toen ik met de zoektocht begon naar mijn biologische vader, heb ik het hem nooit verteld. Dit omdat ik bang was om mijn vader die mij opgevoed, hem hiermee zijn gevoel zou kwetsen en dat was iets wat ik absoluut niet wilden.

    Tot op de dag van vandaag weet ik nog steeds niet wie mijn biologische vader is, die ik tegenwoordig mijn verwekker noem. Dit komt doordat ik pas na het overlijden van mijn vader, weet wat hij bedoelde wat hij mij die avond had verteld. Wel ben ik inmiddels achter gekomen dat ik een ongelukje was geweest tijdens haar werk. Dit doordat mijn moeder in de prostitutie heeft gezeten en dat neemt dus ook wel is een bedrijfsrisico met zich mee. Het is ook eigenlijk het enige verhaal, dat ik geloof dat wel waar is en hiermee ook vrede heb gesloten.

    Natuurlijk hoop ik ooit te weten komen, wie mijn verwekker is en zou ik hem willen leren kennen. Of dit ooit gaat gebeuren, dat weet ik niet en daar hou mij ook niet meer mee bezig. Wat ik wel weet is de man die mij heeft opgevoed, zijn naam aan mij gegeven heeft en wettelijk mij erkend heb als zijn dochter. Voor mij is hij mijn vader en dat zal altijd zo blijven.

    Liefs,

    Quirina

    Quirina

    Mijn blog is een Persoonlijke blog waar ik mijn passie deel voor fotografie, reizen, honden en geef ik een kijkje in mijn leven.

    Find me on: Web | Twitter | Facebook

    Share:

    2 Reacties

    1. 22 augustus 2018 / 14:31

      Jeetje, heftig zeg! Lijkt me niet niks, om niet te weten wie precies je verwekker is. Toch hoop ik dat je ooit nog je verwekker weet te vinden, of definitief een antwoord kan krijgen (je kan je altijd nog aanmelden voor dna onbekend) of de man die je gesproken hebt je half broer is!

      • Quirina
        Auteur
        22 augustus 2018 / 14:55

        Zeker een idee om mij is te gaan aanmelden voor DNA onbekend, ga er is serieus over nadenken.

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *