Matsi

Ze zeggen wel eens, als je de man kies dan kies je ook de kinderen en dit geld eigenlijk nu voor de hond want Matsi was al van mijn Man toen ik bij hem kwam. Ik wist toen nog niet zo veel van Beagles, alleen daar heeft Matsi echt snel verandering in gebracht. Want toen ik Matsi leerde kennen was het een nogal ondeugende puber van net 2 jaar, die eigenlijk een baasje soms tot het uiterste kan drijven met zijn eigenwijze gedrag. Je kan dus eigenlijk wel zeggen, het was een totaal andere hond dan dat ik gewend was.

De liefde tussen mij en Matsi moest echt groeien

Natuurlijk vond ik Matsi een hele leuke en lieve hond, alleen is hij echt op zichzelf gericht en hecht hij zich niet zomaar aan je. Je kon eigenlijk wel zeggen toen ik ging samenwonen met Marcel had Matsi maling aan mij en deed hij eigenlijk wat hij zelf wilde. Gelukkig heb ik een langere adem, dan hij en ging Matsi beetje voor beetje meer aan mij hechten en met kleine stapjes dingen van mij te accepteren. Tot dat hij op een mooie zomerdag in onze voortuin werd aangevallen door een Amerikaanse staffort en toen die hond Matsi vast had wist ik natuurlijk dat ik dwars door die hond moest slaan om mijn eigen hond te kunnen redden. Waar ik de kracht vandaan heb gehaald, weet ik eigenlijk niet maar hij was in een paar seconde los en heb ik me eigen hond letterlijk naar binnen gegooid. Niet omdat ik boos was, maar om te voorkomen dat hij nog een aanval van hem te verwerken kreeg. De verwondingen die Matsi aan zijn bek had, was niet mis en moest gelijk geholpen worden door de dierenarts waar hij zo snel mogelijk werd geholpen aan zijn verwondingen. Gelukkig is het echt op het nippertje goed gegaan, want het scheelde niet veel of hij moest worden ingeslapen omdat de dierenarts niets voor hem dan had kunnen doen. Toch voelde ik me echt wel schuldig naar Matsi toe, omdat ik nog nooit een hond heb geslagen in mijn leven. Natuurlijk kon ik niet anders en zou het zo weer doen om mijn hond te redden, maar een fijn gevoel is het niet. Ondanks dit incident, is de band echt versneld gegroeid van Matsi zijn kant en nu is het zo sterk dat hij niet meer zonder mij en mijn man kan.

Inmiddels wordt Matsi ook een senior

In loop van de jaren hebben we echt veel meegemaakt, zijn ongelooflijke vreetgedrag, een zware pubertijd die nu super lui is met een regelmatige speelse bui. We moeten we nog steeds super alert zijn dat hij geen eten steelt, alles wat op straat ligt niet opeet en zijn neus achterna gaat. Het enige jammer aan hem vind is dat ik hem niet even lekker los kan lopen zonder dat hij wegloopt en dan pas uren later eens een keer aan komt huppelen. Ook heeft hij last van angstagressie die door een trauma met een andere hond heeft opgelopen, dat maakt het wel is lastig maar niet onmogelijk. Ik ben dan ook benieuwd welke avonturen we nog met hem gaan beleven want een gemiddelde beagle wordt 14 jaar.

Video

Hier zie je een video van mijn YouTube kanaal

Quirina

Hey hallo, ik ben Quirina, 38 jaar en woon samen met mijn man en onze hond Matsi in Emmen. Dit is een persoonlijke blog waar ik mijn passies deel voor fotografie, reizen, honden en lifestyle. Maar ook laat zien dat een leven zonder kinderen erg leuk kan zijn.

Find me on: Twitter | Facebook

Share:

2 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *