Matsi toonde heel veel begrip voor de situatie.

Onze Matsi is een echte ondeugd tot de bovenste plank, moeten we altijd verschrikkelijk alert zijn als het om eten draait en is hij oost-indisch doof. Doorgaans houdt hij wel aan de regels maar als het om eten draait is het toch een andere verhaal. Alleen tot onze grote verbazing is hij de laatste dagen toen Diva nog leefde en de dagen erna een hele andere kant laten zien.


Matsi tijdens de laatste dagen van Diva

Met het geven van eten aan de honden hebben we dat altijd gescheiden gehouden. Matsi in de keuken en Diva in de woonkamer, omdat we het belangrijk vinden dat de honden rustig kunnen eten. Maar zoals je weet, Diva was ziek en wilde niet echt eten tijdens de laatste dagen van haar leven, ze werd selectiever en de hoeveelheid werd steeds minder. Werd te zwak om op haar plek te eten en daarom gaven we het op de bank in een kom en we namen er echt de tijd voor. Als ze niet wil eten, leggen we het naast haar. zodat ze kon zien waar het was en als ze wilde kon ze het pakken of aangeven dat ze wilde eten. Ook probeerden we het later opnieuw als ze niet wilde eten, omdat we willen dat ze iets binnen krijgt. Normaal gesproken had Matsi al geprobeerd haar eten weg te nemen, maar deze keer niet. Hij keek alleen van een afstand stilletjes en was alleen bij koekjes het een ander verhaal, die pakte hij wel af en kon hem dan ook niet ongelijk geven dat hij dat probeerde om dat te doen. Het is ten slotte een hond en ook nog is een beagle die van eten hou.

Niet alleen met eten toonde onze Matsi begrip, ook tijdens het lopen. Diva werd steeds zwakker, kon niet meer zo ver lopen en het tempo werd steeds trager. Omdat Diva last ook last van haar artrose had, hebben wij haar aangeleerd dat ze bij ons een keuze of ze wilde meelopen of niet. Ze weten precies wanneer ze de grote wandeling krijgen en wanneer de snelle ronde is. Dit gaf ze echt goed aan, ook als ze naar huis wilde tijdens de wandeling en zo wisten we dat ze niet verder meer kon. Zolang het niet regende of vochtig was in combinatie met kou was wilde ze tot de laatste dag wilde ze met Matsi meelopen. Dit hebben wij toegelaten tot zover het voor haar mogelijk is, het ging dan echt op het laatst voetje voor voetje. Matsi liep gewoon het tempo mee, keek dan naar onze  Diva en wachtte dan weer geduldig tot ze de volgende stap had genomen. Dit was wel heel aandoenlijk om te zien, wat wel hebben gemerkt is dat hij een stuk feller reageerde als Diva in de buurt was naar andere honden.

Vooral de laatste dagen dat Diva nog leefde ging veel van onze aandacht naar haar toe, hier heeft Matsi echt onder geleden. Natuurlijk kreeg hij wel zijn beweging die hij nodig had, ook al was dit voor hem een minder dan hij gewend was. Vooral in huis was het voor hem echt eventjes niet makkelijk, gaven hem de aandacht wanneer we het konden. Hier deed onze Matsi niet moeilijk over, liet hij Diva met rust en was hij opmerkelijk rustig in huis. Alleen toen we de laatste keer naar de met Diva naar de dierenarts gingen en stiekem nog hoop hadden kwam hij er eventjes bij, gaf haar een kus en ging hij zijn bench in. Hij heeft echt de hele situatie goed aangevoeld, hoe onze Matsi er mee omging en het begrip wat hij hiermee de laatste dagen toonde ben ik opzettend trots op onze Matsi.

Matsi na het overlijden van onze Diva

We waren natuurlijk ongelooflijk verdrietig toen we weer thuis kwamen nadat onze Diva was overleden. Het was ook ongeveer de tijdstip dat we met onze honden gingen lopen als we vrij waren van ons werk. Ik had dan zeker begrepen dat Matsi was gaan zeuren dat hij wilde lopen, dit deed hij niet. Nadat hij uit de bench was is hij in de keuken gaan liggen tot we een beetje bij positieve waren om met hem te gaan lopen.

Ook de dagen erna heeft hij ons een beetje met rust gelaten, zeurde niet en was hij ongelooflijk lief. Zelfs geen ondeugende streken uitgehaald, was misschien wel fijn geweest als hij dat wel zou gedaan hebben. Dan had ik tenminste gevoel gehad dat er leven in huis was en niet zo’n stil waardoor je misschien meer aan Diva dacht dan je wilde. Want als Matsi niet ondeugend is, geen etenstijd voor hem is, is hij namelijk erg rustig en hoor je hem bijna niet. Soms heeft hij dan wel zijn speel momentjes, komt hij een aai over zijn bolletje halen en dan gaat hij weer lekker slapen op zijn eigen stoel.

Wel merken we natuurlijk dat hij Diva mist, niet zo vreemd want ze waren echt maatjes voor het leven van elkaar. Hij piept regelmatig zomaar uit het niets en hebben we hem een keer horen huilen in de de nacht. We laten hem dan maar want hij mag ook zijn verdriet hebben om haar, geven hem zeker wel steun alleen belonen we het gedrag van hem niet. Wat wij wel grappig vinden is dat hij ineens dingen doet die hij nog nooit gedaan heeft en Diva wel deed. Het enige nadeel is dat onze Matsi niet zo handig is als Diva, ziet het er ongelovelijk klunsig uit en zie je bij Matsi dat hij gefrustreerd raakt dat het bij hem niet lukt. Wij kunnen er echt af en toe om lachen, dan zie je hem naar ons kijken van, in plaats van dat je stom zit te lachen, kun je mij ook helpen hoor! Zeggen dan; wij weten ook niet hoe ze dat precies deed, dit zal je toch zelf moeten uitvinden.

Spelen doet hij nog niet echt, wel pakt hij de favoriete knuffel van Diva en die houdt hij bij zich of snuffelt eraan. Ik zie het kwaad er niet in en geven hem zeker de tijd om te wennen dat hij nu alleen met ons is. Doen eigenlijk de dingen die we altijd doen, het enige verschil voor hem is dat al onze aandacht naar hem toe gaat en niet meer hoeft te delen. Wel begint hij weer een beetje ondeugend te worden, wat voor ons een goed teken is want dat betekend dat het wel beter met hem gaat. Net als bij ons heeft hij gewoon tijd nodig.

Quirina

Volg:
Share:

14 Reacties

  1. 17 februari 2018 / 11:33

    Dieren voelen zoveel meer dan je denkt! Ze hebben ook rouw, geluk, liefde en verdriet. Dit is een heel sterk voorbeeld daarvan. Sterkte!

  2. 17 februari 2018 / 11:49

    Nog gecondoleerd met Diva 🙁
    Bijzonder inderdaad hoe Matsi reageerde 🙂 Ook de foto met Diva samen in de hondenmand is echt heel aandoenelijk..

    Nogmaals heel veel sterkte <3

    • Quirina
      Auteur
      18 februari 2018 / 09:45

      Dank je, dat was echt een hele spontane foto waar ik snel mijn camera bij moest pakken

  3. 18 februari 2018 / 09:52

    Wat bijzonder zeg hoe zo’n hond reageert! Daar uit lijkt toch echt medeleven en begrip te spreken.

    • Quirina
      Auteur
      18 februari 2018 / 09:59

      Veel mensen denken dat honden geen gevoel hebben, alleen hebben ze dat wel.

  4. 18 februari 2018 / 20:18

    Gecondoleerd!
    Ik vind het altijd zo bijzonder hoe dieren op zo’n heftige periode reageren!

  5. 19 februari 2018 / 22:31

    Ach, ik snap dat het overlijden van zijn beste vriend er ook inhakt, beide gecondoleerd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *