• Lief Dagboek 11: Angst voor het coronavirus
  • Lief Dagboek 11: Angst voor het coronavirus

    Gisteravond net als bijna de rest van Nederland naar de toespraak van Mark Rutte gekeken. Want sinds de uitbraak van het coronavirus in Nederland is niets meer hetzelfde. Het is alsof je opeens in een compleet andere wereld terecht ben gekomen, waarin bijna niets meer hetzelfde is. Ondanks dat het leven toch doorgaat, je het beste van moet zien te maken en ik een positieve mindset heb. Voel ik me ook angstig, want niemand weet hoe deze crisis zal gaan aflopen. 

    Normaal gesproken ben ik altijd wel een stoere vrouw, die denkt het komt op één of andere manier wel goed. Alleen dat heb ik nu wel eventjes iets minder. Mensen zijn aan het hamsteren geslagen, iets wat niet nodig is en ben ik blij dat ik dit verwacht had en vorige week iets extra had meegenomen. Zodat ik niet in de gekte terecht kom, maar aan de andere kant wat gaat de komende dagen nog meer dicht. Eten voor ons is wel te krijgen, maar zal dat ook voor Matsi zijn. Die heeft geen voer van de supermarkt en zal de dierenspeciaalzaak wel open mogen blijven als er nog meer bedrijven gaan sluiten. Natuurlijk heb ik wel wat extra gehaald, maar zal dat ook genoeg zijn voor de coronacrisis.

    Aan de andere kant ben ik ook wel een beetje opgelucht. Want ik ben blij dat mijn vader dit niet meer mee hoeft te maken. Wat misschien vreemd klinkt, maar dat is wel iets waar ik aan gedacht heb. Ook ben ik blij dat de scholen dicht zijn, net als de horecabedrijven zodat het virus niet op deze manier meer verspreid worden. Maar ook dat grotendeels van de mensen dit serieus oppakken, want dat is toch iets wat ik niet verwacht had.

    Tegelijkertijd snap ik niet waarom heel veel winkels nog open zijn. Zoals een kledingwinkel of een sportzaak. We kunnen de dag van vandaag heel veel online bestellen, iets wat ook zeker door moet gaan. Want zo hou je toch een beetje de economie draaiende. Wat ook belangrijk is. Maak ik mij boos dat mensen dit niet serieus nemen, want we moeten het toch met z’n alle deze virus zien te bestrijden.

    Zelf ben ik een astmapatiënt, waardoor ik echt bang ben voor het coronavirus. Zal ik deze virus overleven, dat is denk ik wel mijn grootste angst van dit moment. Want ik heb wel een man die veel van mij houdt, red hij het wel zonder mij. En een hond die minstens één van ons beide nodig hebben, dus we deze virus wel overleven voor elkaar en voor onze hond. Toch probeer ik de dingen te doen, die ik normaal ook zou doen. Zoals de lente fotograferen. Alleen vermijd ik wel zoveel mogelijk mensen, drukke omgevingen en hoop ik dat ik er goed van af komt.

    Natuurlijk maak ik ook zorgen om onze familie en vrienden waar ik veel hou. Redden mijn schoonouders het wel, die we ook vaker bellen in deze periode. Zullen we ze zo min mogelijk opzoeken, zodat wij ze niet aansteken met het coronavirus. Al klink dit wel heel tegenstrijdig met wat je normaal zal doen, want je zou dan juist hun wat vaker opzoeken. Alleen als ze hulp nodig hebben, dan staan we er natuurlijk ook klaar voor.

    Toch probeer ik maar het beste van te maken, want ook al komen we compleet in een andere wereld terecht. Het leven gaat door en daarin moeten wel met z’n alle toch het beste van zien te maken. Juist in deze tijd is lachen gezond, ook al is de situatie niet om te lachen.

    Tot slot ben ik zo dankbaar dat al het zorgpersoneel zo hun best doen om iedereen deze virus te laten overleven. Ook al is dat helaas niet mogelijk, maar zonder hun zou deze ramp echt nog erger zijn dan het nu al is. Maar ook de mensen die ervoor blijft zorgen dat er genoeg eten is, zodat we geen honger hoeft te lijden is iets om niet meer vanzelfsprekend te vinden en dankbaar voor moeten zijn.

    Until next time,

    Quirina

    Volg:
    Quirina
    Quirina

    Ik ben Quirina, 39 jaar, getrouwd met Marcel en wonen samen met onze hond Matsi in Emmen. Via mijn blog, YouTube kanaal en andere social media kanalen geef ik een kijkje in mijn leven. Is fotografie mijn grootste passie, mag ik graag wat van de wereld zien en ben ik positief ingesteld, maar heb net als iedereen de struggles in het leven. Ook kan je oude kranten artikelen lezen dat over mijn vader gaat. Kijk lekker rond en als je vragen heb? Stel ze gerust!

    Find me on: Web | Twitter | Instagram

    Share:

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *