• Fotografie
  • My days 5 | Juni 2018

    De maand juni begon is voor ons heel goed begonnen, omdat we samen een heerlijk weekendje in Brabant hebben doorgebracht. Onze Matsi is niet mee gegaan, dus die hebben we naar het hondenpension gebracht waar hij altijd naar zijn zin heeft. Het was voor ons ook de eerste keer, dat wij samen met de trein zijn gaan reizen. Wat ons zeker goed is bevallen en zeker vaker gaan doen.

    Toen we bij het centraal station van Den Bosch zijn aangekomen, hebben wij eerst eventjes bij Mell’s Place een lunch gegeten. Helaas vond ik de tonijnsandwich een beetje tegen vallen, maar de Bossche bol was volgens Marcel wel erg lekker. Nadat wij gegeten hadden en rustig onze drinken opgedronken hadden. Hebben wij onze reis verder met de bus naar Waalwijk genomen, om naar het hotel te gaan waar wij geboekt hadden.

    Het centrum van Waalwijk vonden we een beetje tegenvallen, wel zijn de mensen hier erg vriendelijk. Zoals ik dat eigenlijk wel gewend ben, toen ik in het begin van mijn tienerjaren in Tilburg gewoond heb. De Brabantse vriendelijkheid is in loop de jaren niet veranderd en mis ik de omgeving nog steeds. Door de temperatuursverschillen begon ik het toch een beetje koud te vinden, geen jas of vestje meegenomen, dus hebben we ook eventjes gekeken bij de H&M. Hier kon ik gelukkig slagen, voor een leuke vest die ik ook al op het internet heb gezien, dit noem ik nog is 2 vliegen in 1 klap.

    Natuurlijk moesten wij ook eten, alleen heb ik toch eerst mijn cameratas naar het hotel gebracht. Beetje jammer achteraf, want onderweg naar het sushi restaurant kwam ik deze moedereend met haar jong tegen die verdwaald leek te zijn. Ik zag namelijk geen water in de buurt, wilde ook nog met haar jong oversteken over een druk kruispunt, wat ik zelf wel een beetje eng vond. Heb snel een foto gemaakt, ben ik maar op het kruispunt gaan staan, zodat deze moedereend met haar jong veilig konden oversteken.

    Een pak van mijn hart dat de eendjes veilig zijn overgestoken, dus voor vandaag ook weer een goede daad verricht. 100 meter verder op was het restaurant waar we gereserveerd hadden. Het sushi restaurant Ichiza, die door de lokale mensen dit restaurant hebben aangeraden. Qua sfeer is het leuker, dan Suwa in Emmen. Alleen dacht ik tijdens het etentje toch nog aan de eendjes, die we onderweg zijn tegengekomen. Ik vroeg mij namelijk een beetje af of ze allemaal wel veilig bij een vijver waren aangekomen. Na het eten zijn wij weer terug gegaan naar het hotel, waar ik eigenlijk na het douchen zo’n beetje meteen in slaap ben gevallen.

    De volgende dag zijn we naar de Efteling gegaan, waar we ook met mijn familie hadden afgesproken. Persoonlijk vind ik dit de leukste pretpark van Nederland, waar ik ook graag mag komen. Marcel was hier nog niet eerder geweest, dus ben ik zeker erg benieuwd wat hij van dit pretpark gaat vinden.

    Het was voor mij wel enkele jaren geleden dat ik hier geweest ben en wilde ik graag de show van Raveleijn zien. Ik had alleen niet verwacht dat deze show veranderd was. Het decor die vind ik echt veel mooier geworden, alleen het verhaallijn vond ik toch een klein beetje tegenvallen.

    Nadat we het sprookjesbos hebben gezien, zijn we naar de show van Raveleijn geweest. Het decor is duidelijk veranderd, zelfs mooier geworden. Alleen vond ik de show van een paar jaar geleden zelf wel mooier, dan die ik nu gezien heb.

    Efteling

    Wij zijn allebei niet echt van achtbanen en als we al iets leuk vinden dan liggen wij echt niet op één lijn. Marcel is over het algemeen niet echt van achtbanen, tenzij het met water te maken heeft en bij mij moet het niet over de kop gaan.

    Efteling

    De familiedag hebben we afgesloten bij de McDonalds in Waalwijk, waar wij met de gehele familie hebben gegeten. Ik kan wel zeggen dat we echt een top dag hebben gehad, alleen was het park een beetje te groot om alles in één keer te zien. Zeker voor Marcel was dat een beetje jammer, maar ik wil zeker met hem een keertje terug gaan. Dit zal ik dan ook doen op een doordeweekse dag, als er geen vakantieperiode is.

    Marcel heeft vakantie en zo mooi een deel van mijn familie naar Artis. Zo hoeft onze Matsi niet naar het Pension, omdat Marcel niet is mee gegaan. Zelf was ik nog niet in deze dierentuin geweest en het is een keertje wat anders dan Wildlands.

    Tussen de middag kreeg ik toch wel zin in om iets te eten, alleen kon ik pas een restaurant verderop iets vinden waar ik zin in had. Een zalm wrap, die rijkelijk belegd was en zeker kan aanraden. De rest had al gegeten, dus at ik mijn wrap al lopend en fotograferend op. Daar moest ik natuurlijk ook selfie van maken. Hoe lastig kan je het jezelf maken, om een zalm wrap te eten en toch is het mij gelukt om daar een leuke selfie samen met Carolien van te maken.

    Ook heb ik voor het eerst een statief meegenomen, waar ik absoluut geen spijt van heb. Zo kon ik ook de dieren die binnen zaten en achter het glas zaten, een beetje leuk op de foto zetten. Zonder dat ik daarbij de flitser hoeft te gebruiken, alleen je moet dan wel eventjes hopen dat het dier niet ineens weg gaat.

    Frans was al eerder naar huis gegaan, omdat hij een beetje op tijd thuis wilden zijn. Wij zijn na het bezoek van Artis nog eventjes verder gegaan en zijn we nog naar het Rembrandtplein van Amsterdam geweest. Daar zit natuurlijk ook de studio van RTL Late Night, dat Humberto Tan deze week voor het laatst presteert. Waar we eventjes een kijkje hebben genomen en ook nog binnen mocht kijken, hier hebben we natuurlijk ook een foto van  gemaakt.

    De vakantie van Marcel hebben we afgesloten met een tapas avondje bij café de Zwetser in Emmen. Hier hebben heerlijk op het terras gegeten en genoten van ons avondje uit. Een mooie afsluiter voor deze vakantie, waarin wij een weekendje weg waren en soms een dagje weg waren.

    Natuurlijk hebben wij ook aan onze Matsi gedacht en heeft bij deze avond een grote bot van ons gekregen. Ik had eigenlijk gehoopt dat hij hier wel eventjes mee bezig was, alleen had hij dit bot in 2 uur tijd opgegeten. Iets wat ons eigenlijk niet meer verbaast, omdat we dit wel van hem gewend zijn.

    Deze maand was ik ook voor 2 uurtjes in Wildlands te vinden, wat ook niet zo vreemd is als er een pas geboren olifantje te bewonderen is. Dat is het voordeel als je een abonnement heb van deze dierentuin. Je kan zo vaak gaan als je maar wil, wat ik ook zeker gebruik van maak.

    mauk wildlands 2018

    Natuurlijk ben ik ook met de fotogroep wezen fotograferen en hadden we dit keer windmolens, als thema op het programma staan. Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf nooit op het idee gekomen was om dit te gaan fotograferen en heb mij dan echt deze avond afgevraagd wat ik er in godsnaam mee moest.

    Helaas heb ik er dan ook niks van kunnen maken, dan een selfie met mijn pocketcamera. Wel heb ik zoals gewoonlijk een leuke en een gezellige avond gehad. Alleen vraag ik mij wel een beetje af of ik ooit weer windmolens op de foto ga zetten.

    Regelmatig komt de kat van de buren langs om door het raam te kijken of onze Diva er nog is. Helaas is ze niet meer in ons midden, maar dat weet deze kat natuurlijk ook niet. Ze keken eigenlijk altijd door het raam naar elkaar toe en soms als Matsi het niet in de gaten had, liet ik Diva eventjes naar buiten toe. Zodat ze met elkaar konden snuffelen en soms wilde Diva ook wel met haar spelen.

    Het is wel een kat die heel erg schuw is, hij moet je of hij moet je niet. Geweldig!!! Ik hou echt van dieren die zijn eigen willetje heeft en niet omkoopbaar zijn. Soms loop ik wel eventjes naar buiten toe, om hem een aai over zijn bol te geven. Alleen is ze een beetje bang van mijn camera en moet ze ook niks van dit ding hebben. Toch begroet ze mij heel voorzichtig, ondanks ik een camera in mijn handen heeft en misschien kan ik over een tijdje een mooie foto van hem maken.

    Yipidayee, het tweede olifantje is geboren in Wildlands. Die moest ik natuurlijk eventjes bewonderen en was ik deze de middag ook in Wildlands te vinden. Het olifantje heeft de naam Manoa gekregen, wat rust of vrede betekent. Een mooie naam met een mooie betekenis, voor dit kleine mannetje. Helaas geen mooie foto van hem kunnen maken, omdat de kudde met de pasgeboren olifant binnen stond.

    Manoa is geboren in Wildlands

    Hiervoor was het helaas te druk of werd ze afgeschermd door haar moeder en tante. Wat ik wel begrijp en ondanks ik niet tevreden ben over deze foto, ben ik wel blij mee. Denk dat ik de volgende keer alleen een paar dagen wacht, om een pasgeboren dier in Wildlands te bewonderen en zo ook hopelijk een mooiere foto kan maken.

    In de maand juni hebben we echt veel ondernomen en heb ik genoten van ons weekendje dat we in Waalwijk hebben doorgebracht. Nu maar hopen dat we een mooie zomer krijgen en weer mooie momenten mag beleven.

    Liefs,

    Quirina

    Quirina

    Hey hallo, ik ben Quirina en woon samen met mijn man Marcel en onze hond Matsi in Emmen. Mijn grootste passie is fotograferen en doe ik vooral de dingen die ik erg leuk vind.

    Op deze blog lees je over de dingen die ik beleef, deel ik mijn passie voor fotografie, reizen en een klein beetje lifestyle. Hiermee hoop ik je te inspireren om je eigen dromen waar te maken en vooral jezelf te blijven in deze maatschappij.

    Find me on: Web | Twitter | Facebook

    Share:

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    YouTube

    Vanaf 1 januari, ga ik de 365 dagen foto challenge doen. Hoe het mij zal vergaan? Dat kan je zien in mijn wekelijkse vlog en natuurlijk geef ik je ook een kijkje in mijn leven.

    Kijk je gezellig mee? Hier vind je de link naar mijn kanaal. Hopelijk tot snel!

    Laatste video