• Hunebedcentrum Borger

    Op 2 mei ben ik 38 jaar geworden en heb ik mijn verjaardag op mijn eigen manier gevierd. Hoe ik het liefst mijn verjaardag vier, gewoon door iets leuks te ondernemen met de mensen die ik liefheb. Dit jaar is mijn oom dan ook bij ons gekomen, om met ons mijn verjaardag te vieren en zijn wij samen naar het Hunebedcentrum in Borger ben geweest. In deze blogpost neem ik je dan ook mee, hoe ik dit museum beleefd heb.

    Voor mij was dit de tweede keer dat ik hier ben geweest en bij dit bezoek is mij pas opgevallen dat je vanaf de parkeerplaats diverse routes kan wandelen Deze wandelingen variëren van 6 tot en met 21 km, die allemaal beginnen en eindigen bij het Hunebedcentrum van Borger. Op de website van dit museum, kan je deze routes vinden en downloaden en dat is misschien wel handig om te weten als je dit museum gaat bezoeken.

    Dit hebben wij niet gedaan, omdat daarvoor net iets te weinig tijd voor was. Dus voor deze wandelingen zal ik zeker terug naar dit museum te gaan, om een paar van deze routes te gaan wandelen. Dus die zie je waarschijnlijk wel in de toekomst in mijn foto dagboek of een fotoserie op mijn blog verschijnen.

    Hoe Drenthe ongeveer in 1920 eruit zag

    Het museum is niet groot, maar je kan er zeker er 2 uurtjes vermaken als je alles heel goed bestudeerd en kan je ervoor kiezen om een korte film te zien. Die je terug in de tijd meeneemt, hoe het hier meer dan 5000 jaar geleden was. Waar onze voorouders is begonnen met landbouw en hoe ze de hunebedden bouwden.

    Deze film kan ik je zeker aanraden om te zien, zeker als je net als mij in de geschiedenis geïnteresseerd ben. Iets wat ik ook erg belangrijk vind, dat dit bewaard blijft om zo de geschiedenis aan onze kinderen door te geven.

    Het museum heeft ook nog een gedeelte buiten, waar je word meegenomen in de oertijdperk. Hier kan je zien hoe de huizen in die tijd eruit zagen, iets wat zeker leuk is om dit een keer gezien te hebben. In de zomerperiode hebben ze op sommige dagen vrijwilligers die deze periode nabootsen, om de bezoekers te laten zien hoe onze voorouders in deze periode leefden..

    Wanneer deze vrijwilligers er precies zijn, dat kan je natuurlijk op de website vinden en vind ik dit zeker een meerwaarde geven om dit museum te bezoeken. Dit omdat tijdens mijn eerste bezoek, deze vrijwilligers niet aanwezig waren en dit ook zo ervaren heb. Dat is het voordeel als je een museum vaker dan één keer bezocht heb.

    Als je dit museum bezoekt in combinatie met een wandelroute die dit museum aanbiedt, dan denk kan je zeker een leuke dag hebben. Alleen als je een hond hebt, dan mogen de honden helaas niet mee het museum in. Wat ik ook zeker kan begrijpen. Wel geven ze je de mogelijkheid om bij de ingang van het museum, je hond daar vast te kunnen zetten en hebben ze drinkbakken met water klaar staan.

    Hier ben ik persoonlijk geen voorstander van, alleen heeft iedere hondenbezitter vaak daar een eigen mening over. Wel kan je op het terras met je hond zitten, om iets vanuit het restaurant te bestellen. Dit omdat de honden ook in het restaurant zelf niet zijn toegestaan. Mensen die een geleidehonden hebben, die zijn gelukkig wel van harte welkom.

    Zelf zal ik niet voor een derde keer dit museum bezoeken, maar ik wel zal zeker een paar routes gaan wandelen. Die het museum op de website heeft staan.

    Liefs,

    Quirina

    Volg:
    Share:

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *