Hunebedcentrum Borger

In my days 10 heb je kunnen lezen, dat ik samen met mijn oom Frans naar het Hunebedcentrum in Borger ben geweest. Voor mij was dit de tweede keer en in dit artikel kan je lezen hoe ik het heb beleefd.

Wanneer je bij het museum komt aanrijden, waar je gratis kan parkeren, dan kun je ervoor kiezen om vandaar uit te gaan wandelen. Het museum heeft diverse routes, waar je één of meerdere routes kunt gaan lopen. Via hun website kun je deze route beschrijving downloaden, deze wandelingen variëren van 6 tot en met 21 km, die allemaal beginnen en eindigen bij het Hunebedcentrum van Borger. Maar je kan er ook zeker voor kiezen om alleen het museum te bezoeken, wat Frans en ik ook hebben gedaan.

Het museum

Het museum zelf is niet groot, maar je kan je wel een uurtje vermaken als je alles heel goed bestudeerd. Hebben ze een korte film, die je terug in de tijd meeneemt van meer dan 5000 jaar geleden, waar onze voorouders is begonnen met landbouw en hunebedden bouwden.

Hoe het ongeveer in 1920 in Drenthe eruit zag

Sommige dingen vond ik zeker interessant om te zien, alleen als ik het niet had gezien had ik voor mijn gevoel ook niets gemist. Alleen vind ik het zeker wel belangrijk dat het bewaard blijft, dit om de geschiedenis te laten zien aan de nabestaanden.

Het oertijdpark

Gelukkig hebben ze buiten het museum ook een oertijdpark, waar je kan zien hoe de mensen in deze tijd woonden in hun huizen en boerderijen. Dit gedeelte vond ik dan ook een stuk interessanter, dan het museum zelf. Alleen ben ik wel van mening dat je dit wel moet doen als het weer droog is.

Ook kan je in dit gedeelte gezellig aan een picknicktafel zitten om eventjes bij te komen, wat drinken of genieten van het uitzicht om je heen. Vooral in de lente en zomer, zie je de vlinders om je heen vliegen waar ik zelf veel van kan genieten om dit soort dingen te zien.

Ook in het oertijdpark is het niet groot, alleen er mensen zijn die de oertijd nabootsen is dit een stuk leuker om te zien. Helaas hebben ze dit niet altijd, want bij het eerste bezoek aan het Hunebedcentrum heb ik ze niet gezien.

Conclusie

Als je dit museum bezoekt in combinatie met de wandelingen, dan denk ik dat je wel een leuke dag kan hebben. Alleen als je een hond hebt, dan mogen de honden helaas niet mee het museum in. Wat ik zeker kan begrijpen, wel bieden ze bij het museum ingang de mogelijkheid om je hond vast te kunnen zetten en hebben ze drinkbakken met water klaar staan. Persoonlijk ben ik hier geen voorstander van, alleen heeft iedere hondenbezitter vaak daar een eigen mening over. Ook mogen ze het restaurant niet in, maar ze mogen wel buiten op het terras bij je blijven. Geleidehonden voor mensen met een beperking, mogen wel mee naar binnen.

Zelf zal ik niet voor een derde keer dit museum bezoeken, wel zal ik een paar routes die het museum heeft staan nog gaan wandelen. Wat ik zelf een grote minpunt vond, was het restaurant. Dit omdat we ongeveer 10 minuten moesten wachten, voordat we iets konden bestellen. Dat vond ik een beetje jammer, dit omdat het niet overdreven druk was en genoeg personeel zag lopen.

Liefs,

Quirina

Voor meer informatie over Kamp Westerbork kun je natuurlijk hun website bezoeken.

Wanneer je alleen één van de wandelroutes wil gaan lopen, dan kan je deze link gebruiken.

Quirina

Hey hallo, ik ben Quirina, 38 jaar en woon samen met mijn man en onze hond Matsi in Emmen. Dit is een persoonlijke blog waar ik mijn passies deel voor fotografie, reizen, honden en lifestyle. Maar ook laat zien dat een leven zonder kinderen erg leuk kan zijn.

Find me on: Web | Twitter | Facebook

Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *