• Fotografie challenge
  • Fotografie challenge
  • Het jaar 2018

    Morgen is het zover, dan nemen we afscheid van het jaar 2018. Een jaar dat echt voorbij gevlogen is, waarin ik weer mooie dingen heb mogen beleven. Hoe ik terugkijk op 2018, dat vertel ik je in deze blogpost. 

    Voor ons is het jaar 2018 niet zo goed begonnen, want al snel merkte we dat het met onze Diva de gezondheid heel snel achteruit ging. Ondanks wij meerdere keren bij de dierenarts geweest waren, zei mijn gevoel dat het niet goed was. Waardoor ik besloten heb, om een second opinion bij mijn oude dierenarts genomen heb.

    Mijn gevoel bleek helaas te kloppen, want al snel kregen wij slecht nieuws te horen en is onze Diva op 6 februari heengegaan. Het afscheid was zwaar, maar de herinneringen blijven. Want tot op de dag van vandaag, missen we haar nog steeds en dat zal voor altijd zo blijven.

    Ondanks het verlies van onze Diva zwaar was, ben ik gaan beseffen dat onze honden, zijn onze kinderen. Dit omdat wij geen kinderen kunnen krijgen, waar ik nu ook vrede mee heb.

    In deze zelfde periode, kreeg ik ook van mij orthopeed te horen dat mijn knie versleten is. Zo erg dat ik mijn werk niet meer kon uitvoeren en niet meer de dingen kan doen, die ik eerder deed. Zoals hardlopen, fitnessen en mij heeft laten besluiten om definitief te stoppen als hondeninstructeur.

    Het komt er op neer, dat ik eigenlijk een kunstknie moet hebben. Enige probleem is, dat ik te jong ben. Hiervoor krijg ik om de paar maanden, een spuit in mijn knie en leef ik op pijnstillers. Om zo de dagen goed door te komen, ook al werkt dit in de wintermaanden bijna niet.

    Je kan wel zeggen, dat dit een grote invloed in mijn leven heeft gegeven. Zo erg, dat ik dit eerst voor mijzelf wilde houden, voordat ik met dit nieuws naar buiten bracht. Nu is dat moment aangebroken, dat ik dit aan jullie vertel. Want alles wat je overkomt, komt ook vaak weer nieuwe dingen op je pad. Die je ook leuk vind en plezier aan beleefd.

    Voor mij is dat fotografie, iets wat ik ook voor de knieproblemen deed. Niet zoals ik nu ermee bezig ben, Maar hierdoor ben ik wel mij gaan richten, op deze passie. Want hier kan ik mij ei en creativiteit in kwijt.

    Dat merk ik ook met de foto’s die ik recentelijk gemaakt heb. Want ik wordt steeds beter en daar ben erg blij mee. Het niveau is nog niet waar ik wil zijn, maar dat komt vanzelf.

    november2018

    Zo weet ik sinds dit jaar, welke favoriete onderwerpen, fotografeer ik tegenwoordig in raw en ben ik blij met de ontwikkelingen, die ik dit jaar gemaakt heb. Als je in raw fotografeert, dan bewerk je ook de foto’s zelf. Iets wat ik nooit had verwacht, dat ik dit zou gaan doen.

    Dit jaar heb ik iets meer dan 3000 foto’s gemaakt, die ik echt niet allemaal bewaard heb. Er zijn er nog iets meer dan 500 van over, die ik dan bewaard heb en waar ik zelf tevreden over ben. Hiervan heb ik er een paar in een slideshow verwerkt en dit heb ik dan op mijn YouTube kanaal gezet.

    Ook heb ik dit jaar, voor het eerst een bruiloft mogen fotograferen. Wat zeker een leuke ervaring was, maar erachter kwam dat bruiloften niet mijn ding is om te fotograferen. Alleen had ik deze ervaring ook niet willen missen, want het is toch wel heel bijzonder om dat te mogen doen.

    Dit jaar is het ook een jaar, dat wij onze eerste jubileum gevierd hebben. Die wij een weekend later in Waalwijk, op onze eigen manier gevierd hebben. Een combinatie van een weekendje weg, in combinatie met een familiedagje in de Efteling. Niet dat we dit zo in gedachten hadden, maar eigenlijk zo uitkwam.

    Dat ik met mijn man of mijn familie vaak uitstapjes maakt, dat komt wel regelmatig voor. Alleen niet met mijn schoonfamilie, maar dit jaar heb ik voor het eerst met hun een dagje naar het Dolfinarium geweest.

    Dit jaar heb ik ook, voor de tweede keer een reünie van de beagle pups van onze Matsi en Diva gehouden. Pups kan ik het niet echt meer noemen, want ze zijn dit jaar 5 jaar geworden. Een groot succes was het niet, omdat er helaas weinig animo voor was. Dat was wel jammer, maar dat mocht de pret niet drukken en hebben wij echt van deze middag genoten.

    sep2018

    Natuurlijk heb ik veel meer in 2018 beleefd, alleen is het een beetje te veel om het op te noemen. Het is namelijk niet altijd even makkelijk geweest, maar wel een jaar waarin ik veel leuke dingen heb mogen beleven.

    Dus ik kan nog uren doorschrijven, alleen dan komt deze blogpost nooit online. Want 2018 heeft nog iets meer dan 24 uur te gaan, waarin ik nog oliebollen wil gaan eten, een blogpost over mijn doelen voor 2019 online gaat komen en nog een paar uurtjes lekker wil gaan slapen. Om zo gezond en fris aan het jaar 2019 te gaan beginnen.

    Liefs,

    Quirina

    Quirina

    Hey hallo, ik ben Quirina en woon samen met mijn man Marcel en onze hond Matsi in Emmen. Mijn grootste passie is fotograferen en doe ik vooral de dingen die ik erg leuk vind.

    Op deze blog lees je over de dingen die ik beleef, deel ik mijn passie voor fotografie, reizen en een klein beetje lifestyle. Hiermee hoop ik je te inspireren om je eigen dromen waar te maken en vooral jezelf te blijven in deze maatschappij.

    Find me on: Web | Twitter | Facebook

    Share:

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    YouTube

    Vanaf 1 januari, ga ik de 365 dagen foto challenge doen. Hoe het mij zal vergaan? Dat kan je zien in mijn wekelijkse vlog en natuurlijk geef ik je ook een kijkje in mijn leven.

    Kijk je gezellig mee? Hier vind je de link naar mijn kanaal. Hopelijk tot snel!

    Laatste video