• Fotografie challenge
  • Fotografie challenge
  • Bloggen met dyslexie

    Misschien is het niet zo erg slim om als je dyslexie heb te gaan bloggen, zelf heb ik het ook en toch ben ik sinds dit jaar gaan bloggen. Dit omdat ik heb besloten om na het opgeven na mijn kinderwens de dingen te doen, die ik wil doen! Toch merk ik dat sommige mensen in mijn omgeving heel verbaasd reageren, zelfs een beetje op een manier dat ze me niet eens serieus nemen. Ondanks dat het niet erg leuk is om te horen, heb ik er echt schijt aan! alleen heeft het me wel doen inspireren om deze blog te schrijven.

    Dyslexie heeft niets met je intelligentie te maken, want een dyslectisch persoon is niet dom! Misschien denken ze wel anders, dan een persoon die niet dyslectisch is. Alleen dat kan ik niet bevestigen, omdat ik eigenlijk niet anders weet. Je wordt er mee geboren of niet, net als een ander persoon die is geboren met een aangeboren handicap. Deze personen weten ook niet beter en zijn net als mij met de aangeboren handicap opgegroeid.

    Tegenwoordig hebben we gelukkig wel spellingscontrole op de pc, tablet en zelfs op de telefoon staan. Lees ik ook gewoon boeken en schrijf ik ook net als een ander persoon. Daar zit gelukkig geen verschil in met een persoon die geen dyslexie heeft, want die maakt net zo goed gebruik van deze hulpmiddelen om zo goed mogelijk te kunnen schrijven.

    Toch was er 20 jaar geleden er een stuk minder hierover over bekend en kon dit echt een probleem in je dagelijks leven geven. Want toen had je geen dyslexiekaart, waarmee je extra tijd kreeg tijdens een proefwerk of examens en had niet iedereen een computer thuis. Laat staan dat er mensen aandacht aan gaven en had je op dat gebied echt een dikke vette pech. Gelukkig zijn deze mensen ook ver gekomen in hun leven, alleen weet je meestal niet over deze personen dat ze dyslexie hebben.

    Gelukkig is daar meer over bekend, wordt er meer over gesproken en komt er meer begrip voor mensen met dyslexie. We zijn niet dom, we zijn alleen een stuk langzamer met lezen en schrijven dan een ander persoon zonder dyslexie.

    Met dyslexie bloggen

    Door de dyslexie ben ik echt langer bezig met het schrijven van een blog artikel, dan een blogger zonder dyslexie. Zullen er zeker fouten in mijn de volgorde van mijn zinnen zitten en heb ik moeite met de leestekens op de juiste plaats te zetten. Dit zal altijd zo blijven en dat hoort nu eenmaal bij mij. Wat je zeker soms zal merken als je mijn blogpost leest. Ondanks dat ik deze handicap heb ik toch besloten om te gaan bloggen, alleen heb ik er voor gekozen om mijn leven niet te laten beïnvloeden doordat ik deze handicap heb.

    Natuurlijk moet je wel even realistisch blijven, zo weet ik dat het voor mij meer moeite zal kosten als ik zou besluiten om een professionele blogger te worden. Iets waar ik eigenlijk ook niet mee bezig ben, want ik vind het gewoon heel erg leuk om mijn verhalen en foto’s op mijn blog te delen. Het is toch je eigen wereldje op het hele grote internet, waar ik veel plezier uit beleef en zo hoort bloggen ook in mijn ogen te zijn.

    Liefs,

    Quirina

    Quirina

    Hey hallo, ik ben Quirina en woon samen met mijn man Marcel en onze hond Matsi in Emmen. Mijn grootste passie is fotograferen en doe ik vooral de dingen die ik erg leuk vind.

    Op deze blog lees je over de dingen die ik beleef, deel ik mijn passie voor fotografie, reizen en een klein beetje lifestyle. Hiermee hoop ik je te inspireren om je eigen dromen waar te maken en vooral jezelf te blijven in deze maatschappij.

    Find me on: Web | Twitter | Facebook

    Share:

    4 Reacties

    1. 15 december 2017 / 09:11

      Waarom zou je geen professionele blogger kunnen worden?
      Er zijn op een gegeven moment dingen die je uit kunt besteden. Dan laat je je blogposts doorlezen door bijv. een VA.
      Mijn zus is ook dyslectisch en die heeft ook een blog en die verdient daar ook mee. Zij maakt nu bijvoorbeeld veel video’s en zelfs podcasts en die plaatst ze in de blogs. Dan hoef je niet zoveel te schrijven. Ideetje?

      • Quirina
        Auteur
        16 december 2017 / 08:31

        Mijn man die zei dat ook al, maar ik ga inderdaad ook met meer video’s werken, iemand zei heeft ooit gezegd dat mensen met dyslexie nooit serieus genomen wordt, dus daarom dat ik dat dacht. Maar je weet maar nooit en plezier hebben in de dingen die je doet, is voor mij altijd nog het belangrijkst.

    2. 15 december 2017 / 16:23

      Lekker bezig! Gewoon doen wat leuk is. Zelf heb ik ook dyslexie en ik merk door te blijven schrijven en te blijven lezen, dat ik juist mijn fouten leer kennen. Mijn schrijfstijl is over de jaren heen erg veranderd en de fouten worden minder. Ook in mijn blogpost zullen fouten blijven staan, maar he, de boodschap komt wel over 😉

      • Quirina
        Auteur
        16 december 2017 / 08:49

        hahaha, ja dat is wel het belangrijkste dat je boodschap overkomt. Maar ook dat je plezier hebt in het bloggen natuurlijk.

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    YouTube

    Vanaf 1 januari, ga ik de 365 dagen foto challenge doen. Hoe het mij zal vergaan? Dat kan je zien in mijn wekelijkse vlog en natuurlijk geef ik je ook een kijkje in mijn leven.

    Kijk je gezellig mee? Hier vind je de link naar mijn kanaal. Hopelijk tot snel!

    Laatste video