Bloggen met dyslexie

Al heel erg lang wil ik gaan bloggen, alleen hield mij altijd iets tegen. Want als je wil gaan bloggen, dan moet je ook wat schrijven. Alleen als je dyslectisch ben, dan is lezen en schrijven wel een lastig iets. Toch heb ik besloten om sinds dit jaar te gaan bloggen, ondanks de teksten niet helemaal goed zal zijn en daardoor misschien minder serieus genomen zal worden. Maar dat hou mij nu niet meer tegen en doe ik de dingen, die ik wil doen. Dus ook bloggen en in deze blogpost vertel ik je mijn ervaring met bloggen wanneer je dyslectisch bent.

Wat is dyslexie

Mensen die dyslexie hebben moeite met lezen en schrijven, dus ook met taal. Ondanks de persoon een gemiddelde intelligentie heeft en zal hier zijn of haar leven lang last van blijven houden. Er kan alleen van dyslexie gesproken worden als er geen andere oorzaken zijn die de leesproblemen kunnen verklaren en is vastgesteld door een arts, gezondheidszorgpsycholoog of een orthopedagoog. Bij mij was dit door een orthopedagoog gedaan, toen ik nog kind was.

Dyslexie heeft dus niets met je intelligentie te maken, want een dyslectisch persoon is niet dom! Misschien denken ze wel anders, dan een persoon die niet dyslectisch is. Alleen dat kan ik niet bevestigen, omdat ik eigenlijk niet anders weet. Je wordt er mee geboren of niet, net als een ander persoon die is geboren is met een ander aangeboren handicap.

Hoe ik met dyslexie in het leven staat

Tegenwoordig hebben we gelukkig wel spellingscontrole op de pc, tablet en zelfs op de telefoon staan. Lees ik ook gewoon boeken en schrijf ik ook net als een ander persoon. Alleen gaat dit bij mij een stuk langzamer en zie ik de spellingsfouten niet staan. Ook het gebruik van leestekens is voor mij echt een drama, want wanneer zet je nu die ! of ; neer? Net als het begrijpend lezen, is voor mij ook niet altijd even makkelijk. Maar na soms een dagje ploeteren, begrijp ik wel wat er geschreven is. 

Het hardop lezen of voorlezen aan kinderen doe ik niet, want dat gaat bij mij echt woord voor woord. Zeg ik soms het ook nog verkeerd en kan je er soms geen touw aan vast knopen. Want eerder ik de boodschap of het verhaal verteld heb, dan ben je het begin al kwijt. Dit is alleen nog in het Nederlands, dus laat staan als ik het in een andere taal moet doen. Engels lukt nog wel enigszins, maar vraag mij niet om in het Duits of Frans te lezen.

Bloggen met dyslexie

Bij mij zit dyslexie zowel in het lezen als het schrijven. Dit is dus niet erg handig als je graag mag bloggen op je blog. Want hierdoor ben ik met het schrijven veel langer bezig en als de tekst klaar is. Dan zal het nog niet goed, omdat het grammaticaal niet perfect is. Dit zal waarschijnlijk altijd zo blijven, maar het hoort ook bij mij als persoon. Daarom voeg ik vaak ook heel veel foto’s toe, want vaak zegt een foto meer dan 1000 woorden.

Het kost mij dan ook veel meer moeite om te groeien met mijn blog. Want lezers beoordelen ook op je tekst, wat ook logisch is en heeft niet iedere partij begrip voor het feit dat jij dyslectisch bent. Daarmee vraag ik mij ook af of ik van mijn hobby mijn beroep kan maken. Iets wat iedereen graag zou willen, maar niet voor iedereen weg gelegd is. Dus als ik een samenwerking met een bedrijf heb. Dan ben ik niet alleen enorm dankbaar voor, maar ook nog is super trots op! Net als iedere lezer, die mijn artikelen gelezen heeft.

Liefs,

Quirina

Volg:
Quirina

Ik ben Quirina Santing-Kamoen, 39 jaar, getrouwd met Marcel en wonen samen met onze hond Matsi in Emmen. Fotograferen en Bloggen is zijn mijn hobby’s en daarnaast mag ik graag wat van de wereld zien. Ben ik positief ingesteld, maar heb net als iedereen de struggles in het leven, kan ik helaas geen kinderen krijgen en heb ik echt geen makkelijk leven gehad. Op mijn blog verschijnt wekelijks nieuwe blog artikelen over mij en mijn persoonlijke interesses op lifestyle gebied.

Find me on: Web | Twitter | Instagram

Share:

4 Comments

  1. 15 december 2017 / 09:11

    Waarom zou je geen professionele blogger kunnen worden?
    Er zijn op een gegeven moment dingen die je uit kunt besteden. Dan laat je je blogposts doorlezen door bijv. een VA.
    Mijn zus is ook dyslectisch en die heeft ook een blog en die verdient daar ook mee. Zij maakt nu bijvoorbeeld veel video’s en zelfs podcasts en die plaatst ze in de blogs. Dan hoef je niet zoveel te schrijven. Ideetje?

    • Quirina
      Auteur
      16 december 2017 / 08:31

      Mijn man die zei dat ook al, maar ik ga inderdaad ook met meer video’s werken, iemand zei heeft ooit gezegd dat mensen met dyslexie nooit serieus genomen wordt, dus daarom dat ik dat dacht. Maar je weet maar nooit en plezier hebben in de dingen die je doet, is voor mij altijd nog het belangrijkst.

  2. 15 december 2017 / 16:23

    Lekker bezig! Gewoon doen wat leuk is. Zelf heb ik ook dyslexie en ik merk door te blijven schrijven en te blijven lezen, dat ik juist mijn fouten leer kennen. Mijn schrijfstijl is over de jaren heen erg veranderd en de fouten worden minder. Ook in mijn blogpost zullen fouten blijven staan, maar he, de boodschap komt wel over 😉

    • Quirina
      Auteur
      16 december 2017 / 08:49

      hahaha, ja dat is wel het belangrijkste dat je boodschap overkomt. Maar ook dat je plezier hebt in het bloggen natuurlijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *