• Diva was ons meissie

    Dat onze Diva is overleden heb je misschien al kunnen lezen in de blogpost dat onze Diva is heengegaan, die een paar dagen in mijn dagboek online is verschenen. Voor ons een gemis en het is stil in huis. Bij alles wat we doen, is zij er niet meer bij. Het verdriet wat wij nog om haar hebben, dat slijt bij de tijd en verwerken we op onze eigen manier. Ze was niet voor niets onze kleine meid, die een speciale plaats in ons hart heeft gekregen.

    Sinds onze Diva bij ons gekomen is, heeft ze vanaf haar vijfde levensjaar een heel fijn leven bij ons gehad. Die helaas maar 5 jaar, 1 maand en 6 dagen heeft mogen duren. Normaal gesproken zou ik dit echt niet meer weten, alleen als je op oudejaarsdag in ons leven komt is dat niet moeilijk om dit te onthouden. De tijd is echt voorbijgevlogen en voor ons gevoel had dit zeker nog 10 jaar in goede gezondheid mogen duren.

    Haar leven voor ze bij ons kwam

    Eigenlijk weten we niet veel over haar, alleen dat ze de eerste 5 jaar een heel slecht leven heeft gehad. Zo is ze bij een broodfokker terecht gekomen, had ze niks geleerd, was ze niet zindelijk en wist amper wat liefde was. Toen ik haar voor het eerst heb leren kennen, was het een schuw hondje dat bij een meneer in Friesland is terecht gekomen. Op oudejaarsdag 2012 hebben wij haar bezocht en dat is de dag dat wij voor haar gekozen hadden.

    Dat is de dag dat ze bij ons in het gezin hoorde, we hadden haar naam veranderd. Want Titia vonden wij een vreselijke naam, maar na een paar dagen dat ze bij ons was. Hadden wij haar de naam Diva gegeven, een naam die absoluut bij past. Zo kon haar leven pas echt goed beginnen, een leven waar ze geliefd was en een hond mocht wezen.

    Het eerste jaar dat ze bij ons was

    Al heel snel kwamen erachter dat ze echt nog helemaal niks wist. Ze was niet zindelijk, wist niet wat spelen was en zelfs op een botje kluiven wist ze niet hoe dat moest. Hier brachten wij veranderingen in, leerde haar de standaard commando’s, hebben we haar zindelijk gemaakt en dat we het niet leuk vonden als ze op meubels ging kauwen.

    Matsi heeft haar het spelen geleerd, wat ze met een botje moest doen en vooral hoe ze een hond moest wezen. Dat ze een beetje ondeugend mocht wezen, want daar staan Beagles om bekend. Een huis waar liefde kreeg en dat ze bij het gezin erbij hoort. Tussen onze Matsi en Diva groeide al snel een band, die echt heel hecht was en onafscheidelijk van elkaar waren.

    Net als haar eerste verjaardag, was haar eerste kerst bij ons een belevenis op zich. Ze wist niet wat ze met haar kerstcadeautje moest doen en hebben dan haar uiteindelijk geholpen met het uitpakken van haar kerstcadeau. Hier is ook een filmpje van gemaakt, die hieronder en ook op mijn YouTube kanaal kan zien.

    Een onaangename verrassing

    Op een nestje zaten wij totaal niet te wachten, werd onze Diva was toch drachtig van Matsi geworden. Hier waren wij absoluut niet blij mee, maar een hond die niet gecastreerd is. Die is bijna onmogelijk om hem tegen te houden, als er een loopse teef in huis is. Het was echt 3 weken drama in huis, werden we er gek van. Helaas is het onze Matsi toch gelukt om haar te dekken en dit nog wel midden in de nacht. Een onaangename verassing voor ons en aanzicht als je zo in je slaap wakker wordt gemaakt door je eigen hondjes.

    Wij hoopte dan ook echt dat het niet gelukt was. Maar helaas was ze wel drachtig geworden. Samen met de dierenarts hebben wij besloten om het nest te houden. Dit was een gok die we moesten nemen, maar gezien haar leeftijd en geschiedenis moesten we echt letterlijk gokken wat voor Diva het beste was. Hier hebben wij dan ook onze verantwoordelijkheid in genomen, want voor ons was het belangrijkste dat er niks met Diva gebeurde. Ook al hadden wij totaal geen ervaring in een nest met puppy’s, maar we hebben in die periode ons zo goed mogelijk voorbereid.

    Een goede moeder

    Samen met Matsi, heeft Diva een nest met 10 Beaglepups gekregen. Dit heeft wel bijna haar leven gekost. Dus hebben wij in deze periode niet alleen de zorg over haar, maar ook voor haar 10 pups gehad. Een baan die 24 uur duurt per dag duur en bijna geen rust kan pakken. Als je deze taak goed wil volbrengen, want we waren voornamelijk maar met z’n tweeën. Wij zijn dus echt zo gek geweest om dit te doen. Want als je ergens voor staat dan moet je er ook 100% voor gaan.

    Na een paar dagen was Diva opgeknapt en echt een goede moeder voor haar kroost. Ze was alert op haar pups, hield ons scherp in de gaten als we met de pups bezig waren. Ondanks dat dat ze echt heel zwak was in het begin, wilde zij hier volledig de controle in hebben. Toch hebben wij zoveel mogelijk de zorg van deze pups overgenomen. Maar wat ze kon doen, hebben wij haar ook zelf laten doen. Dit wilde ze en zag je dat onze Diva een trotse moeder was, die van haar kroost hield.

    Haar karakter

    Diva was een uitzonderlijke beagle die goed luisterde, die zowel aan de looplijn als los kon lopen. Ze was erg kieskeurig met eten en moest dan ook nik van groente of fruit hebben. Als je dit in de etensbak deed, dan zocht ze dit eruit, om vervolgens naast haar etensbakje te leggen. Dit mocht Matsi hebben, want die eet toch alles wat los en vast zit. Wat ze echt lekker vond, dat zocht ze ook uit haar etensbak. Legde dit ook apart om dat voor het laatst te bewaren. Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik dit nooit eerder bij een hond heb gezien. Maar ze was dan ook echt een Diva, die eer aan haar naam deed. Alleen als het om ei, kip of zalm ging, dan was ze niet meer te houden en dan kwam de echte beagle naar boven.

    Onze Diva voelde ook alles heel goed aan. Waren we verdrietig dan troostte ze ons, als we happy waren dan vierde ze het met ons mee. Was continu met ons bezig, met de dingen wat wij aan het doen waren. Zelfs met schoonmaken, hield zij mij altijd gezelschap. Tegen alleen wezen was iets waar zij niet goed mee kon omgaan. Dus moest er eigenlijk altijd wel één van ons bij haar in de buurt wezen. Als we zonder honden weg gingen, vond ze dit echt niet leuk. Gelukkig accepteerde dat wel, want Matsi was ook in haar buurt. Als dit niet zo was, dan was het echt een ander verhaal. Soms kon het dus echt gebeuren, dat we alleen met Matsi weg moesten. Bezoekjes naar de dierenartsen, als Diva niet mee wilde lopen of gewoon omdat het niet anders kon. Voor Diva was het dan altijd wel een drama, ondanks ze er soms ook echt voor koos om zelf thuis te blijven. Ze blafte dan ook echt het hele huis bij elkaar, tot we weer terug in huis waren.

    Uitstapjes met Diva

    Een uitstapje met Diva maken, dat kon soms best een uitdaging zijn. Want een bezoekjes aan een dierenwinkel moest ze niks van weten en vond het dan ook niet interessant om iets lekkers voor zichzelf uit te zoeken. Het enige wat interessant voor haar op dat moment was, de uitgang naar buiten! Zelfs als we op visite bij iemand gingen, dan was ze erg selectief naar anderen toe. Ze mocht je of ze moest helemaal niets van je weten en daar was ook geen tussenweg in te vinden. Niet alleen naar mensen had ze dit, ook naar andere honden of dieren toe. Want als bij haar het bij haar verpruts had, dan was ze er ook meteen helemaal klaar met je. Dit vergat ze dit echt nooit meer! Je kon haar zelfs niet omkopen met lekkere dingen, ondanks het toch echt een beagle was.

    Het strand dat vond ze echt geweldig! Dat was dan ook haar favoriete uitje, ondanks ze het water nooit in ging. Nu wonen we in Emmen, waar je niet echt een strand met een zee in de buurt hebt. Dus daar gingen we dan ook niet zo heel erg vaak heen. De rietplas of een ander zwemmeer daar gingen we wel vaker heen, wat ze ook erg leuk vond. Alleen als het aan haar lag dan ging ze toch liever naar de kust.

    Haar leven bij ons

    Wij hebben prachtige herinneringen met haar mogen maken. Zijn we dankbaar dat ze in ons leven is gekomen en hebben we haar een zo mooi mogelijk leven aan haar gegeven. Ook Marcel mis haar enorm en heeft een gedicht over haar gemaakt.

    Liefs,

    Quirina

    Volg:
    Quirina
    Quirina

    Ik ben Quirina, 39 jaar, getrouwd met Marcel en wonen samen met onze hond Matsi in Emmen. Via mijn blog, YouTube kanaal en andere social media kanalen geef ik een kijkje in mijn leven. Is fotografie mijn grootste passie, mag ik graag wat van de wereld zien en ben ik positief ingesteld, maar heb net als iedereen de struggles in het leven. Ook kan je oude kranten artikelen lezen dat over mijn vader gaat. Kijk lekker rond en als je vragen heb? Stel ze gerust!

    Find me on: Web | Twitter | Instagram

    Share:

    23 Comments

      • Quirina
        Auteur
        12 februari 2018 / 12:47

        Dank je wel, dat was ook precies de bedoeling om onze herinneringen vast te leggen

    1. 12 februari 2018 / 17:01

      Beagles zijn geweldige honden! wat goed dat je haar hebt opgenomen. Je beschrijft jullie leven samen heel mooi!

      • Quirina
        Auteur
        12 februari 2018 / 17:16

        Dank je voor het compliment en we hebben absoluut geen spijt van haar dat ze in ons leven is gekomen. Beagles zijn inderdaad geweldige honden als je overwicht naar honden hebt. Ze zijn namelijk heel erg slim en als je geen overwicht heb dan nemen ze echt een loopje met je.

    2. 12 februari 2018 / 18:12

      Wat een mooie herinnering heb je hier neergeschreven. Ze zag er een hele lieve hond uit

      • Quirina
        Auteur
        12 februari 2018 / 18:16

        Dank je voor het compliment, ze was ontzettend lief en deed echt geen vlieg kwaad.

    3. 12 februari 2018 / 18:16

      Mooi om op deze manier terug te kijken en herinneringen te te halen. Heel veel sterkte met dit verlies!

    4. 12 februari 2018 / 21:01

      Veel sterkte met dit verlies van een trouwe vriend, mooie blog

    5. 14 februari 2018 / 14:05

      Mooie ode aan jullie hond! Fijn om te lezen na de aankondiging dat ze was gestorven.

    6. 17 februari 2018 / 15:32

      Prachtig verhaal over deze lieverd! Wat fijn dat jullie voor hem hebben gezorgd.

    7. 18 februari 2018 / 10:39

      Wat een mooi verhaal over jullie hond. Veel sterkte met het verlies.

    8. Lorenzo
      18 februari 2018 / 15:19

      Gelukkig kon ze bij jullie terecht! Moet er niet aan denken hoe het anders was afgelopen. Veel sterkte met het verlies

      • Quirina
        Auteur
        18 februari 2018 / 16:09

        Dank je, daar moeten wij ook niet aan denken als ze niet bij ons terecht was gekomen.

    9. 18 februari 2018 / 23:37

      Prachtig om te lezen en alleen al omdat je de liefde voor deze mooie en leuke hond voelt! Toch iets krachtig! De band tussen mens en dier!

    10. Lizzie | Globalizious
      7 mei 2018 / 18:58

      Wat een prachtige herinneringen. Wat zijn honden toch bijzonder. Ik ben helaas allergisch maar hoop dat ik daar ooit overheen groei. Ik kan niet wachten om ook zo’n prachtige viervoeter te hebben!

      • Quirina
        Auteur
        7 mei 2018 / 19:43

        Zal voor je duimen dat je over je allergie heen komt enn wie weet komt er ooit een medicijn uit voor allergieën tegen huisdieren.

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *