• Fotografie
  • Diva is heengegaan

    Vandaag is helaas onze Diva heengegaan en niet meer in ons midden. Ze is nu bij mijn vader en mijn andere honden Max, Harry en Nicky die om haar ontfermen en bij haar zijn. Dit klinkt misschien heel vreemd of raar misschien, alleen zo denk ik er wel over. Deze gedachte geef het mij troost, rust en dat vind ik een heel fijn gevoel.

    Onze Diva was een lieve, stoere en zachtaardige meid, die iedereen de hart veroverde en geen vlieg kwaad deed. Ze was altijd met mij bezig, wat ik ook aan het doen was, zij stond aan mij zijde.

    Ze gaf mij troost als ik het nodig had, deden we de polonaise samen met onze Matsi als ik aan het schoonmaken was en hield zij mij gezelschap in de keuken als ik aan het koken was. Dan wist ze ook donders goed, dat het niet meer lang duurde dat Marcel thuis van zijn werk kwam. Zodra ze dan ook onze auto hoorde aankomen, dan keek ze uit het raam waar hij bleef.

    Het laatste half jaar ging het slechter met haar, ze kon moeilijker lopen en kreeg meer last van haar artrose. Alleen de laatste 2 weken begon ze echt ziek te worden, wou ze bijna niet meer eten en ging ze hard achteruit. Vorige week zijn we nog naar de dierenarts geweest en toen dachten ze nog aan een maag/darm infectie. Hiervoor kreeg ze prednison die via een injectie aan werd gegeven. Dit hebben we nog 2 keer herhaald en krabbelde ze heel langzaam op.

    Hierdoor kregen we in het weekend hoop dat het alsnog goed met haar zou komen, maar helaas was ze gisteren weer terug bij af. Zo erg dat ze zelfs bloedarmoede bleek te hebben, waardoor we ook meerdere onderzoeken hebben laten doen, dat in combinatie met een bloedonderzoek gedaan werd. De uitslag kregen we nog dezelfde middag binnen, maar helaas kregen we zeer slecht nieuws te horen.

    Het bleek om een tumor in haar lever of mild te gaan. Dit konden we zeker nog precies laten onderzoeken, om misschien haar hiermee te helpen. Zodat ze nog iets langer in ons midden zou zijn, alleen dit was dan maar voor maximaal 3 of 4 maanden. Misschien iets langer, misschien zelfs nog korter.

    Wij hebben ervoor gekozen om dan maar zo lang mogelijk haar te laten genieten, zonder dat precies te weten. Dit omdat wij voor haar niet fijn vond om de laatste paar weken te laten herstellen van een operatie, wat waarschijnlijk voor een paar weken zou zijn. Vandaag zouden wij dit ook laten weten aan onze Dierenarts, in de hoop dat ze iets voor een paar dagen of weken konden geven en zo nog bij ons kon zijn.

    Toch wist ik dat het niet meer voor een paar weken zou zijn, maar had zeker de hoop dat het voor een paar dagen zou zijn. Dan konden we tenminste nog eventjes afscheid van haar nemen, eventjes naar een plek gaan waar ze het liefste was als dit voor haar te doen was of gewoon eventjes nog langer met haar knuffelen, want dat vonden we allebei zo fijn.

    De tijd was dus voor ons en haar aangebroken afscheid van elkaar te nemen en eventjes genieten dat ze nog in ons midden was. Haar nog extra verwennen met haar favoriete eten, een stukje kip en een zacht gekookt ei. Alleen wilde ze zelfs de laatste 24 uur alleen nog maar dentasticks en eieren eten. Het maakte ons niets uit, want ze mocht alles en hoefde niks.

    Regels waren vanaf dat moment niet meer voor haar en bij onze laatste avondmaal die we gisteren aten. Mocht ze ook blij mij op schoot zitten, in de hoop dat ze iets van mij eten zou pakken. Dat aan tafel zitten vond ze echt fantastisch, alleen heeft ze helaas geen eten van mijn bord gepakt. Eigenlijk was het gewoon hopen dat er nog een wonder voorbij zou komen, om zo nog iets langer te kunnen genieten van haar aanwezigheid.

    Helaas bij de afspraak en controle die we vandaag hadden, bleek dat er al bloed in haar buik zat. Ze was eigenlijk al stervende en was het alleen nog misschien een paar uur. Die voor haar niet fijn zou zijn en het was beter om haar meteen te laten inslapen. Ondanks je weet dat je dit nieuws kan verwachten, als je in deze situatie zit. Komt het nog steeds rauw op je dak vallen, want wij hadden eigenlijk verwacht dat het misschien nog 1 a 2 dagen zou duren.

    Wat waren wij blij dat wij vanaf het slechte nieuws hadden gekregen, al waren begonnen om afscheid van haar te nemen. Om zo haar nog te laten genieten, van de laatste uurtje die we nog met haar hadden. Zelfs Matsi heeft voordat ze naar de dierenarts ging, een kus op haar wang gegeven om zo toch van haar afscheid te kunnen nemen.

    Toch bleef ze trouw, gaf ze niet op en wilde ze bij ons zijn. Ze wilde nog niet, net als wij dat we geen afscheid van haar wilde nemen. Toch moesten we denken aan haar. Wat het beste voor haar zou zijn, zodat ze niet nog meer een lijdensweg zou krijgen. Die voor mijn gevoel eigenlijk al begonnen was, ook al kan je daar nooit zeker van zijn. Dit had zij niet verdiend! Het doet pijn, maar je hebt ons mooie herinneringen gegeven die we voor altijd koesteren.

    Diva je zit voor altijd in ons hart en we zullen je nooit vergeten!

    liefs,

    Quirina

    Afscheidsnummer

    Voor Diva heb ik ook zeker een afscheidslied van Whitney Houston – I will always love you.

    Omdat we afscheid moesten nemen, ook al wilde we dat niet. Voor jou is het beter, omdat wij je geen lijdensweg willen geven. Ik zal altijd van je blijven houden en neem ik de mooie herinneringen, die samen hebben met mij mee.

     

    Quirina

    Hey hallo, ik ben Quirina en woon samen met mijn man Marcel en onze hond Matsi in Emmen. Mijn grootste passie is fotograferen en doe ik vooral de dingen die ik erg leuk vind.

    Op deze blog lees je over de dingen die ik beleef, deel ik mijn passie voor fotografie, reizen en een klein beetje lifestyle. Hiermee hoop ik je te inspireren om je eigen dromen waar te maken en vooral jezelf te blijven in deze maatschappij.

    Find me on: Web | Twitter | Facebook

    Share:

    11 Reacties

    1. 10 februari 2018 / 07:17

      Wat een verdrietig nieuws! Het verliezen van zo’n dierbare vriend en huisgenoot komt altijd hard aan. Veel sterkte

    2. 11 februari 2018 / 21:12

      Och wat verdrietig zeg! Het lijkt me naar om zo’n trouwe metgezel te moeten missen! Heel veel sterkte en ik hoop dat je terugkijkt op een hoop mooie herinneringen met haar!

      • Quirina
        Auteur
        11 februari 2018 / 21:26

        Zeker kijken we terug op een heleboel mooie herinneringen, toevallig ben ik nu daarover een blogartikel aan het schrijven die morgen online komt. Missen haar mega, is het echt stil in huis maar is voor altijd in ons hart.

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    YouTube

    Vanaf 1 januari, ga ik de 365 dagen foto challenge doen. Hoe het mij zal vergaan? Dat kan je zien in mijn wekelijkse vlog en natuurlijk geef ik je ook een kijkje in mijn leven.

    Kijk je gezellig mee? Hier vind je de link naar mijn kanaal. Hopelijk tot snel!

    Laatste video