Diva is heengegaan

Vandaag is onze Diva heengegaan en niet meer in ons midden. Ze is nu bij mijn vader en mijn andere honden Max, Harry en Nicky die om haar ontfermen en bij haar zijn. Klinkt misschien heel vreemd of raar, maar dat is mijn gedachten. Met deze gedachte geef het mij troost en dat gevoel is heel fijn.

Diva was een lieve, stoere, zachtaardige meid die iedereen de hart deed stelen en die geen vlieg kwaad deed. Was altijd met mij bezig, wat ik ook aan het doen was in huis zij was er bij. Gaf me troost als ik het nodig had, deden de polonaise samen met Matsi als ik aan het schoonmaken was en hield mij gezelschap in de keuken als ik aan het koken was. Ook wist ze dan donders goed dat het dan niet lang duurde dat Marcel thuis kwam van het werk en als ze de auto hoorde aankomen keek ze uit het raam waar hij bleef.

Het laatste half jaar ging het slechter met haar, kon moeilijker lopen en kreeg meer last van haar artrose. Alleen de laatste 2 weken begon ze echt ziek te worden, wou ze bijna niet meer eten en ging ze hard achteruit. Vorige week nog naar de dierenarts geweest en toen dachten ze nog aan een maag/darm infectie. Kreeg prednison via een injectie en dit hebben we nog 2 keer herhaald. Krabbelde langzaam op, kregen we hoop van het weekend maar helaas gisteren was ze weer terug bij af. Ze bleek inmiddels ook bloedarmoede te hebben en ook verdere bloedonderzoeken gedaan en ook hier kregen we geen goed nieuws.

Het bleek om een tumor in haar lever of mild te zijn, hebben ervoor gekozen om haar leven niet voor 3 of 4 maanden te verlengen en hoefde het niet precies te weten waar het precies zat. We namen vanaf het nieuws dat we gisteren hoorde van haar afscheid, even genieten van haar liefde en aanwezigheid, even laten genieten van haar favoriete eten; zacht gekookt ei, kip en een dentastick dit is nog wat ze alleen nog maar wat ze wilde eten.. Ze hoefde niks, maar mocht alles wat ze maar wou. Toch hielden we hoop, hoop op een wonder dat we nog even langer van haar konden genieten. Helaas bij de controle vandaag bleek dat er al bloed zat in haar buik, wat waren wij blij dat we al afscheid hadden genomen en genoten hebben van de laatste uurtjes die ze nog had.

Toch bleef ze trouw, gaf niet op en wilde bij ons zijn. Ze wilde nog niet, net als wij dat we geen afscheid van haar wilde nemen. Toch moesten we denken aan wat voor haar het beste is, we niet dat dat ze een lijdensweg zou krijgen in de laatste uren en misschien dagen dat ze nog zou leven. Dit had zij niet verdiend en zelfs de dierenarts hebben dit aan ons geadviseerd. Het doet pijn, maar je hebt ons mooie herinneringen gegeven die we koesteren en zit onze Diva voor altijd in ons hart en nooit vergeten.

Afscheidsnummer

Altijd als één van mijn dieren is heengegaan, heb ik een nummer in mijn hoofd. Bij Diva was het liedje van Whitney Houston – I will always love you. Omdat we afscheid moesten nemen, ook al wilde we dat niet. Voor jou is het beter, willen je geen lijdensweg geven. Ik zal altijd van je blijven houden en nemen we de mooie herinneringen mee. Dit is waarom ik ook het liedje van Whitney heb toegevoegd bij dit blog artikel.

Quirina

 

Volg:
Share:

11 Reacties

  1. 10 februari 2018 / 07:17

    Wat een verdrietig nieuws! Het verliezen van zo’n dierbare vriend en huisgenoot komt altijd hard aan. Veel sterkte

  2. 11 februari 2018 / 21:12

    Och wat verdrietig zeg! Het lijkt me naar om zo’n trouwe metgezel te moeten missen! Heel veel sterkte en ik hoop dat je terugkijkt op een hoop mooie herinneringen met haar!

    • Quirina
      Auteur
      11 februari 2018 / 21:26

      Zeker kijken we terug op een heleboel mooie herinneringen, toevallig ben ik nu daarover een blogartikel aan het schrijven die morgen online komt. Missen haar mega, is het echt stil in huis maar is voor altijd in ons hart.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *