Diva was ons meissie

Dat onze Diva is overleden heb je al kunnen lezen in mijn blogartikel; Diva is heengegaan. In deze blogartikel heb ik het over het leven dat onze lieve kleine meid heeft gehad en de herinneringen die we met haar hebben gehad. Want sinds ze bij ons is gekomen heeft ze vanaf haar vijfde levensjaar een fijn leven bij ons gehad die helaas maar 5 jaar, 1 maand en 6 dagen heb mogen duren. De tijd is echt voorbij gevlogen, had voor ons nog wel het dubbele mogen duren maar net als zij, zijn wij dankbaar dat is in ons leven is gekomen.

Diva in het Noordbargerbos van Emmen

Haar leven voor ze bij ons kwam

Eigenlijk weten we niet veel over haar, alleen dat ze de eerste 5 jaar een heel slecht leven heeft gehad. Zo is ze bij een broodfokker terecht gekomen, had ze niks geleerd en wist amper wat liefde was. Toen ik haar voor het eerst heb leren kennen was het een schuw hondje dat bij een meneer in Friesland is terecht gekomen waar wij op oudjaarsdag hebben gezien en de dag dat wij voor haar hebben gekozen. Die meneer zei dat ze haar een paar dagen had en via via heb gekregen, wilde niet eten en zag het niet zitten om daar tijd in te stoppen. Gelukkig wilde ze dat bij mij wel, nadat ik wat brokjes heb gekregen van hem. Ze was zo lief en had ik vanaf die eerste moment dat ik haar zag al een connectie met haar, bij mijn man was het anders want die zag het toen niet zitten. Wat ben ik blij dat hij het voor mij heeft gedaan. Nu heeft mijn man er totaal geen spijt van dat ze in ons leven is gekomen en voor geen goud haar willen missen. Ook hebben we haar naam veranderd van Titia naar Diva, dit omdat we de naam Titia echt verschrikkelijk vonden en niet bij haar passen. Marielle (vriendin van ons) kwam met de naam Diva aanzetten, een naam die bij haar paste en zo kon ze beginnen aan een nieuw leven waar ze geliefd werd en hond mocht wezen.

Het eerste jaar dat ze bij ons was

Toen we haar meegenomen hebben op oudejaarsavond zat ze bij mij de hele weg op schoot en genoot ze van de rit naar ons huis. Alleen toen ze eenmaal bij ons thuis was aangekomen, zag ze natuurlijk ook Matsi voor het eerst. Kan je één ding zeggen, dat was geen succes tussen die 2 de eerste avond. Ze moest helemaal niks van hem hebben, dit heeft ook te maken heeft dat het oudejaarsavond was, de stess die ze heeft gehad en het meest nog dat ze erg onzeker was.

Al snel kwamen de dagen erna achter dat ze nog helemaal niks kon, ze was niet zindelijk, wist niet wat spelen was en een botje kluiven al helemaal niet. Die dagen hebben we echt met z’n alle haar dat geleerd wij de zindelijkheid en de regels die er zijn in huis. Matsi het spelen, botje kluiven en vooral hoe ze een hond moest wezen die veel liefde en aandacht kreeg. Die 2 kregen al snel een band die echt hecht was, waren ze onafscheidelijk van elkaar en gingen dan ook als 2 dikke maatjes door het leven.

Ook haar eerste kerst wist ze niet wat ze met haar kerstcadeau aan moest, natuurlijk hebben wij haar geholpen zoals je in het bovenstaande filmpje heb kunnen zien en heeft ze volop genoten van haar eerste tot haar laatste kerst die ze bij ons heeft mogen beleven.

Een goede moeder

Ondanks wij niet op een nestje zat te wachten werd onze Diva toch drachtig van Matsi. Waren er absoluut niet blij mee maar een hond die niet is gecastreerd hou je bijna niet tegen als een teef loops is. Het was 3 weken drama in deze periode, is het onze Matsi in de nacht toch gelukt om haar te dekken, hadden wij een onaangename verrassing die nacht en hoopte dat het niet gelukt was.

Helaas was ze wel drachtig, gezien haar leeftijd en geschiedenis moesten we echt letterlijk gokken. Lieten we het weghalen was het overlevingskans 40% en als we het liet komen 60%. Keus was dus wel snel gemaakt, lieten het komen en door verschillende fokkers ons voorlichten. We hadden hier geen ervaring mee, wisten niet wat ons te wachten stond en wilde het zo goed mogelijk doen. Ze kreeg een nest met 10 beagles, heeft het haarzelf toch bijna het leven gekost en we wisten één ding zeker dat we hierna dit nooit meer wilde meemaken. Toch hebben we nadat het met haar beter ging genoten van deze periode, zeker vanaf de vierde levensweek van de pups en hebben we veel aan de adviezen gehad die we van Beaglekennel van de Lagekamp en 2 andere fokkers gekregen hebben. Hiervoor zijn we deze mensen en een kennis nog altijd dankbaar voor die ons hierin heeft geholpen tijdens deze periode van ons en haar leven.

Diva met Kaya dat één van haar pups waren

Ze was echt een goede moeder, was alert op haar pups en hield ons scherp in de gaten als we met de pups bezig waren. Ondanks dat dat ze zwak was in het begin, hebben wij natuurlijk de meeste zorg overgenomen. Toch wilde ze dit zoveel mogelijk zelf doen, hebben dat ook toegelaten het is haar pups en toen ze was aangesterkt was ze echt een trotse moeder.

Haar karakter

Diva was een uitzonderlijke beagle die goed luisterde, los kon lopen en kieskeurig met eten was. Groente en fruit moest ze niks van hebben, zocht het ook uit in de etensbak. Wat ze lekker vond at ze op en de rest lag ernaast. Dit mocht Matsi wel eten, zei hoefde dit niet en voelde zich daar te goed voor. Alleen als het om soep ging, dan was het een feestje voor haar. Zoals snert en kippensoep was ze helemaal dol op, maar groentesoep vond ze ook erg lekker. Ook met brokken was ze kieskeurig, als daar lamsvlees in verwerkt was wilde ze dit niet eten en kreeg je er ook echt niet in bij haar. Vis was ook één van haar favoriete, alleen kip en ei was haar lievelingseten. Wanneer ze haar eten liet staan deden we dan ook een test met kip of een ei. Als ze die ook liet staan, wiste we die is ziek en konden we ook echt meteen naar een dierenarts gaan.

Diva voelde ook alles heel goed aan, waren we verdrietig dan troostte ze ons, als we happy waren vierde ze het met ons mee. Was continu met ons bezig, wat deden we en wat we ook doen was zij hield ons gezelschap. Tegen alleen wezen kon ze niet goed handelen, moest eigenlijk altijd wel één van ons bij haar in de buurt wezen. Als we weg waren vond ze het niet leuk en maakte dan ook hoop herrie van enthousiasme als we terug waren en ging de hele bench heen en weer. Alleen wanneer Matsi ook nog is weg was, dat gebeurde natuurlijk wel is als hij naar de dierenarts moest of gescheiden uitgelaten moest worden dan was het echt een drama. Ze blafte dan het hele huis bij elkaar tot we weer terug waren van de wandeling en als we echt waren dan was ze wel stil alleen leuk vond ze het niet.

Plekken waar veel mensen waren of een ruimte met veel mensen moest ze niet veel hebben en kinderen was ze ook niet erg dol op. Baby’s vond ze dan wel interessant, maar zodra het kruipt was zij verdwenen en trok ze zich in haar bench terug tot de visite weg was. Ook een uitje naar de dierenwinkel waar ze dan iets lekkers mocht uitzoeken, wilde ze niks van weten en het enige wat interessant was de uitgang naar buiten. Nee ze was niet omkoopbaar door lekkere dingen en nam ze alleen van vreemde mensen aan als ik daarvoor toestemming gaf. Vaak wilde ze het dan wel, alleen dan moest ik het wel aan haar geven. Ze was erg selectief naar de mensen in onze omgeving, ze mocht je of ze moest helemaal niets van je hebben en dat was eigenlijk ook zo naar de honden in haar buurt. Wanneer je het bij verpruts had, dan was ze ook meteen er klaar mee en vergat ze dit niet. Naast dat ze niet omkoopbaar was, was ze ook niet vergevingsgezind en had je maar bij haar een kans zolang je het maar niet verpest want dan kon je bij haar in de stront zakken.

In veel opzichten leek ze ook op mij of ik op haar, het is maar net hoe je het ziet. Ze was echt van de tradities, zo laat eten we en zo laat lopen we. Dentastick als we naar bed gaan en met baasje knuffelen als na het eten koffie dronken. Zelfs als het 23 uur was wilde ze wel naar bed en begon ze ook te zeuren als we nog niet gingen. Zo had ze ook haar vaste ritueeltjes, maakte haar pootjes schoon als we gegeten hebben of een wandeling gemaakt hadden, sliep ze in de ochtend na het eten en was in de middag als ik thuis was met mij bezig. Snurken kan ze als de beste, vaak moesten we dan de volume knop even wat harder zetten anders hoorde we het niet en zo had ze echt haar eigen dingetjes.

Haar bijnamen

We hadden eigenlijk verschillende bijnamen voor haar, zo noemde we haar Miss Piggy vanwege het gesnurk, koe als ze gras aan het eten was, en poes omdat ze veel dingen nadeed van een kat. Natuurlijk had ze dan ook gewone bijnamen, dat was dan baby omdat het echt ons kindje was en meissie omdat het ons meisje was en eigenlijk luisterde ze naar alle namen die we haar gegeven hebben.

Haar leven bij ons

Haar leven die ze bij ons heb gehad heb ik in een slideshow met foto’s die we van haar gemaakt hebben. Hier zitten dan ook foto’s die met een pocket camera of een telefoon zijn gemaakt. Ook zijn er foto’s met met mijn spiegelreflexcamera door mij of mijn man gemaakt. Het zijn onze herinneringen aan haar die wij met haar hebben mogen beleven.

Liefs,

Quirina

Lieve Diva

Wat is het toch snel gegaan,
Dat wij deel uit mochten maken van jouw bestaan.

Elke zondag bij ons heerlijk ontbijt, maakte jij voor je eitje altijd wat tijd.

Je spontaniteit, vrolijk gedribbel altijd stond je aan ons zij, tot aan vorige week toen keerde het tij.

Het gedribbel, het spontane en het vrolijk bestaan, dat is helaas nu voor altijd gedaan.

Toch wou ik je nog even bedanken voor die hele mooie tijd,

we zullen je missen ons lieve kleine meid.

Geschreven door mijn man Marcel 

 

21 Comments

  • Tine 12 februari 2018 at 12:04

    Slaap zacht Diva en veel sterkte!

    Reply
  • Nicole Orriëns 12 februari 2018 at 12:43

    Mooie post over jullie hond! Zo leg je je herinneringen mooi vast.

    Reply
    • Quirina 12 februari 2018 at 12:47

      Dank je wel, dat was ook precies de bedoeling om onze herinneringen vast te leggen

      Reply
  • Felice Veenman 12 februari 2018 at 17:01

    Beagles zijn geweldige honden! wat goed dat je haar hebt opgenomen. Je beschrijft jullie leven samen heel mooi!

    Reply
    • Quirina 12 februari 2018 at 17:16

      Dank je voor het compliment en we hebben absoluut geen spijt van haar dat ze in ons leven is gekomen. Beagles zijn inderdaad geweldige honden als je overwicht naar honden hebt. Ze zijn namelijk heel erg slim en als je geen overwicht heb dan nemen ze echt een loopje met je.

      Reply
  • Tania 12 februari 2018 at 18:12

    Wat een mooie herinnering heb je hier neergeschreven. Ze zag er een hele lieve hond uit

    Reply
    • Quirina 12 februari 2018 at 18:16

      Dank je voor het compliment, ze was ontzettend lief en deed echt geen vlieg kwaad.

      Reply
  • Lisanne 12 februari 2018 at 18:16

    Mooi om op deze manier terug te kijken en herinneringen te te halen. Heel veel sterkte met dit verlies!

    Reply
  • Fleur 12 februari 2018 at 21:01

    Veel sterkte met dit verlies van een trouwe vriend, mooie blog

    Reply
  • Eke 14 februari 2018 at 14:05

    Mooie ode aan jullie hond! Fijn om te lezen na de aankondiging dat ze was gestorven.

    Reply
  • Marlies 17 februari 2018 at 15:32

    Prachtig verhaal over deze lieverd! Wat fijn dat jullie voor hem hebben gezorgd.

    Reply
  • karin 17 februari 2018 at 21:58

    veel sterkte

    Reply
  • Janet 18 februari 2018 at 10:39

    Wat een mooi verhaal over jullie hond. Veel sterkte met het verlies.

    Reply
  • Neeltje | Thoughts in Style 18 februari 2018 at 11:31

    Sterkte! Je hebt een mooi verhaal geschreven over jullie hond.

    Reply
  • Lorenzo 18 februari 2018 at 15:19

    Gelukkig kon ze bij jullie terecht! Moet er niet aan denken hoe het anders was afgelopen. Veel sterkte met het verlies

    Reply
    • Quirina 18 februari 2018 at 16:09

      Dank je, daar moeten wij ook niet aan denken als ze niet bij ons terecht was gekomen.

      Reply
  • Bryan 18 februari 2018 at 23:37

    Prachtig om te lezen en alleen al omdat je de liefde voor deze mooie en leuke hond voelt! Toch iets krachtig! De band tussen mens en dier!

    Reply

Leave a Comment