Diva is heengegaan

Vandaag is onze Diva heengegaan en niet meer in ons midden. Ze is nu bij mijn vader en mijn andere honden Max, Harry en Nicky die om haar ontfermen en bij haar zijn. Klinkt misschien heel vreemd of raar, maar dat is mijn gedachten. Met deze gedachte geef het mij troost en dat gevoel is heel fijn.

Diva was een lieve, stoere, zachtaardige meid die iedereen de hart deed stelen en geen vlieg kwaad deed. Was altijd met mij bezig, wat ik ook aan het doen was in huis zij was er bij. Gaf me troost als ik het nodig had, deden de polonaise samen met Matsi als ik aan het schoonmaken was en hield mij gezelschap in de keuken als ik aan het koken was. Ook wist ze dan donders goed dat het dan niet lang duurde dat Marcel thuis kwam van het werk en als ze de auto hoorde aankomen keek ze uit het raam waar hij bleef.

De laatste 2 weken begon ze ziek te worden, vorige week nog naar de dierenarts geweest en toen dachten ze nog aan een maag/darm infectie. Kreeg prednison via een injectie en dit hebben we nog 2 keer herhaald. Krabbelde langzaam op, kregen we hoop van het weekend maar helaas gisteren was ze weer terug bij af. Ze bleek bloedarmoede te hebben en ook verdere bloedonderzoeken gedaan en ook hier kregen we geen goed nieuws.

Het bleek waarschijnlijk om een tumor in haar lever of mild te zijn, hebben ervoor gekozen om haar leven niet voor 3 of 4 maanden te verlengen en hoefde het niet precies te weten waar het precies zat. We namen vanaf het nieuws dat we gisteren hoorde van haar afscheid, even genieten van haar liefde en aanwezigheid, even laten genieten van haar favoriete eten; zacht gekookt ei, kip en een dentastick dit is nog wat ze alleen nog maar eten wou. Ze hoefde niks, maar mocht alles wat ze maar wou. Toch hielden we hoop, hoop op een wonder dat we nog even van haar konden genieten. Helaas bij de controle vandaag bleek dat er al bloed zat in haar buik, wat waren wij blij dat we al afscheid hebben genomen en genoten van de laatste uurtjes die ze nog had.

Toch bleef ze trouw, gaf niet op en wilde bij ons zijn. Ze wilde nog niet, maar wij willen niet dat ze nog meer ging lijden en een pijnlijke dood ging krijgen want dat is niet wat ze had verdiend. Het doet pijn, maar je hebt ons mooie herinneringen gegeven die we koesteren en zit je voor altijd in ons hart. We zullen je zeker gaan missen, maar nooit vergeten.

Tijdens de laatste uren die we hebben doorgebracht dacht ik echt aan dit nummer. We moesten afscheid nemen, ook al wilde we dat niet. Voor jou is het beter, willen je geen lijdensweg geven. Ik zal altijd van je blijven houden en nemen we de mooie herinneringen mee

Liefs,

Quirina

 

11 Comments

  • Heleen Schrijvershof 9 februari 2018 at 20:18

    Ahhh, heel veel sterkte met je verlies.

    Reply
  • Fleur 10 februari 2018 at 07:17

    Wat een verdrietig nieuws! Het verliezen van zo’n dierbare vriend en huisgenoot komt altijd hard aan. Veel sterkte

    Reply
  • Eke 11 februari 2018 at 21:12

    Och wat verdrietig zeg! Het lijkt me naar om zo’n trouwe metgezel te moeten missen! Heel veel sterkte en ik hoop dat je terugkijkt op een hoop mooie herinneringen met haar!

    Reply
    • Quirina 11 februari 2018 at 21:26

      Zeker kijken we terug op een heleboel mooie herinneringen, toevallig ben ik nu daarover een blogartikel aan het schrijven die morgen online komt. Missen haar mega, is het echt stil in huis maar is voor altijd in ons hart.

      Reply
  • Gabrielle 11 februari 2018 at 21:32

    Jeetje, heel veel sterkte met het verlies van Diva!

    Reply
  • Frederique 12 februari 2018 at 09:48

    Sterkte, het zal wel stil zijn in huis.

    Reply
    • Quirina 12 februari 2018 at 09:52

      Dank je, stil is het zeker in huis

      Reply
  • Diva was ons meissie – Quirina Kamoen 12 februari 2018 at 11:49

    […] onze Diva is overleden heb je al kunnen lezen in mijn blogartikel; Diva is heengegaan. In deze blogartikel heb ik het over het leven dat onze lieve kleine meid heeft gehad en de […]

    Reply

Leave a Comment